Από το Μπέλφαστ μέχρι την Ευρώπη: Όταν το μίσος γίνεται δρόμος και οι άνθρωποι κλείνονται στα σπίτια τους

 

Οι εικόνες και οι μαρτυρίες που φτάνουν από το Μπέλφαστ είναι σοκαριστικές. Έλληνες που ζουν και εργάζονται στην πόλη δηλώνουν ότι φοβούνται να κυκλοφορήσουν, ενώ το ελληνικό Προξενείο κάλεσε τους ομογενείς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να αποφεύγουν τις άσκοπες μετακινήσεις. Σχολεία δεν λειτούργησαν, οικογένειες παρέμειναν κλεισμένες στα σπίτια τους και στους δρόμους κυριάρχησε ο φόβος.

Αφορμή στάθηκαν βίαιες επιθέσεις ακροδεξιών ομάδων εναντίον μεταναστών και ξένων κατοίκων. Ανάμεσα στα περιστατικά που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη ήταν και η απόπειρα αποκεφαλισμού ενός ανθρώπου, μια πράξη που δείχνει πόσο εύκολα η ρητορική του μίσους μπορεί να μετατραπεί σε ωμή βία.

Κάθε φορά που συμβαίνουν τέτοια γεγονότα, αποδεικνύεται πόσο επικίνδυνη είναι η πολιτική που επενδύει στον φόβο, στη στοχοποίηση του διαφορετικού και στη δημιουργία εχθρών. Η ακροδεξιά, σε όποια χώρα και αν εμφανίζεται, τρέφεται από την άγνοια, την προκατάληψη και την καλλιέργεια μίσους απέναντι σε ανθρώπους που συχνά δεν ευθύνονται για κανένα από τα προβλήματα που τους αποδίδονται.

Το παράδοξο είναι ότι πολλοί από εκείνους που υιοθετούν τέτοιες αντιλήψεις ξεχνούν ότι εκατομμύρια Ευρωπαίοι υπήρξαν ή εξακολουθούν να είναι μετανάστες. Ανάμεσά τους και χιλιάδες Έλληνες, που αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό και γνωρίζουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει να είσαι ξένος σε μια άλλη χώρα.

Οι Έλληνες του Μπέλφαστ δεν απειλούνται επειδή έκαναν κάτι. Απειλούνται επειδή κάποιοι τους βλέπουν απλώς ως «ξένους». Και αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του ρατσισμού: δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα σε εθνικότητες, επαγγέλματα ή πολιτικές πεποιθήσεις. Χτυπά όποιον θεωρεί διαφορετικό.

Η ιστορία της Ευρώπης έχει δείξει επανειλημμένα πού οδηγεί η κανονικοποίηση του μίσους. Ξεκινά με συνθήματα, συνεχίζει με στοχοποίηση ανθρώπων και καταλήγει σε βία, πογκρόμ και τραγωδίες. Γι' αυτό και η απάντηση δεν μπορεί να είναι η ανοχή ή η σιωπή.

Η δημοκρατία, η ισονομία και ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Είναι οι αξίες που προστατεύουν όλους μας. Και όταν βλέπουμε ανθρώπους να φοβούνται να βγουν από το σπίτι τους επειδή γεννήθηκαν σε άλλη χώρα, τότε δεν απειλείται μόνο η ασφάλειά τους. Απειλείται η ίδια η κοινωνία που επιτρέπει στο μίσος να κυριαρχήσει.