Πόσο κοστίζει το «πήγαινε-έλα» της ΕΛ.ΑΣ.; Ο λογαριασμός που αξίζει να φτάσει στη Βουλή

 

Εκατοντάδες μετακινήσεις αστυνομικών πραγματοποιούνται σε ολόκληρη τη χώρα για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών. Ενισχύσεις σε τουριστικές περιοχές και νησιά, μέτρα τάξης, αθλητικές διοργανώσεις, μεταγωγές, έκτακτες επιχειρήσεις, φυσικές καταστροφές, αποσπάσεις και μετακινήσεις δυνάμεων από τη μία Αστυνομική Διεύθυνση στην άλλη.

Για το ζήτημα των μετακινήσεων και των οδοιπορικών έχουν κατά καιρούς κατατεθεί ερωτήσεις και αναφορές στη Βουλή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ερώτηση της 13ης Φεβρουαρίου 2025 με θέμα «Μετακινήσεις αστυνομικού προσωπικού – Δαπάνες οδοιπορικών εξόδων».

Πόσο κοστίζουν, όμως, όλα αυτά συνολικά στον κρατικό προϋπολογισμό μέσα σε ένα έτος;

Το ερώτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον εάν στον λογαριασμό συμπεριληφθούν όχι μόνο οι ημερήσιες αποζημιώσεις των αστυνομικών, αλλά κάθε δαπάνη που προκαλείται από μία εκτός έδρας μετακίνηση: οδοιπορικά, εισιτήρια, ακτοπλοϊκές και αεροπορικές μετακινήσεις, καύσιμα, διόδια, διαμονή, μίσθωση καταλυμάτων και κάθε άλλη συναφής επιβάρυνση.

Άλλωστε, το οικονομικό σκέλος των μετακινήσεων δεν είναι αμελητέο. Η ίδια η νομοθεσία προβλέπει ειδικές ρυθμίσεις για έξοδα διανυκτέρευσης και άλλες δαπάνες αστυνομικών που αποσπώνται ή μετακινούνται προσωρινά για την κάλυψη έκτακτων και απρόβλεπτων αναγκών.

Το ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα: Πόσες μετακινήσεις γεννούν... νέες μετακινήσεις;

Υπάρχει όμως μία δεύτερη παράμετρος που θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον να αποτυπωθεί για πρώτη φορά με συγκεκριμένους αριθμούς.

Πόσες από αυτές τις μετακινήσεις προκαλούν μία δεύτερη ή ακόμη και μία τρίτη μετακίνηση προσωπικού, προκειμένου να καλυφθούν τα κενά που δημιουργούνται;

Ένα υποθετικό παράδειγμα αποτυπώνει το ερώτημα: πέντε αστυνομικοί φεύγουν από τη Φθιώτιδα για να ενισχύσουν υπηρεσίες στην Αθήνα. Η Φθιώτιδα αποδυναμώνεται και τέσσερις αστυνομικοί μετακινούνται από τη Λάρισα για να καλύψουν τις ανάγκες της. Εάν στη συνέχεια δημιουργηθεί ανάγκη ενίσχυσης και στη Λάρισα από τρίτη Διεύθυνση, μία αρχική μετακίνηση έχει ουσιαστικά προκαλέσει μια ολόκληρη αλυσίδα μετακινήσεων.

Το παράδειγμα είναι υποθετικό. Το κρίσιμο είναι να μάθουμε πόσο συχνά συμβαίνει κάτι αντίστοιχο στην πραγματικότητα και πόσο τελικά κοστίζει.

Γιατί κάθε κρίκος αυτής της αλυσίδας σημαίνει νέο προσωπικό εκτός έδρας, νέες διαταγές μετακίνησης και, ανάλογα με την περίπτωση, νέες δαπάνες για αποζημιώσεις, μεταφορά και διαμονή.

Να ανοίξει ολόκληρος ο λογαριασμός

Θα είχε επομένως ιδιαίτερο ενδιαφέρον μία κοινοβουλευτική παρέμβαση που θα ζητούσε από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη το συνολικό πραγματικό κόστος όλων των εκτός έδρας μετακινήσεων της Ελληνικής Αστυνομίας για ένα ολόκληρο οικονομικό έτος.

Και όχι μόνο έναν τελικό αριθμό.

Να δοθούν αναλυτικά οι δαπάνες για ημερήσιες αποζημιώσεις, διαμονές, μεταφορές, καύσιμα, διόδια, ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια, μετακινήσεις ανώτατων αξιωματικών και λοιπά έξοδα, αλλά και πόσοι αστυνομικοί μετακινήθηκαν, για πόσες ημέρες και για ποιες κατηγορίες υπηρεσιακών αναγκών.

Παράλληλα, θα είχε αξία να καταγραφεί πόσες μετακινήσεις πραγματοποιήθηκαν από κάθε Διεύθυνση προς κάθε άλλη Διεύθυνση, ώστε να αποτυπωθεί για πρώτη φορά ο πραγματικός «χάρτης» της εσωτερικής μετακίνησης προσωπικού της ΕΛ.ΑΣ.

Και κυρίως να απαντηθεί ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα:

Σε πόσες περιπτώσεις η απομάκρυνση αστυνομικών από μία περιοχή δημιούργησε ανάγκη ενίσχυσης της ίδιας περιοχής με προσωπικό από άλλη Αστυνομική Διεύθυνση;

Υπάρχουν περιπτώσεις διπλών ή τριπλών διαδοχικών μετακινήσεων για την κάλυψη της ίδιας αλυσίδας υπηρεσιακών αναγκών; Και αν ναι, ποιο είναι το συνολικό κόστος αυτών των μετακινήσεων;

Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό

Μία τέτοια καταγραφή θα μπορούσε να απαντήσει και σε ένα ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα:

Συμφέρει περισσότερο το Δημόσιο να μετακινεί συνεχώς αστυνομικούς από τη μία περιοχή στην άλλη ή θα ήταν οικονομικότερη και επιχειρησιακά αποτελεσματικότερη η μόνιμη ενίσχυση των υποστελεχωμένων Υπηρεσιών;

Γιατί αν για να καλυφθεί ένα κενό δημιουργείται ένα δεύτερο και για να καλυφθεί το δεύτερο δημιουργείται ένα τρίτο, τότε δεν έχουμε μόνο ένα ζήτημα εκατομμυρίων ευρώ.

Έχουμε ένα ζήτημα ορθολογικής κατανομής και διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού της Ελληνικής Αστυνομίας.

Οι μετακινήσεις καταγράφονται. Οι διαταγές εκδίδονται. Τα οδοιπορικά εκκαθαρίζονται. Τα έξοδα πληρώνονται.

Αυτό που λείπει είναι να μπουν όλα τα στοιχεία στο ίδιο τραπέζι και να γίνει η πρόσθεση.

Και τότε θα μάθουμε όχι μόνο πόσο κοστίζει ετησίως το «πήγαινε-έλα» της ΕΛ.ΑΣ., αλλά και πόσο από αυτό το κόστος θα μπορούσε ενδεχομένως να είχε αποφευχθεί με διαφορετικό σχεδιασμό.