Το τμήμα της «Αμουδάρας» έχει ρουφιάνους…

Αυτά τα λόγια είπε δημόσια, μετά την κηδεία, σε εκπομπή, ο πατέρας του νεκρού Νικήτα που δολοφονήθηκε άνανδρα από τον πατέρα Παρασύρη. Ακόμη και η συναισθηματική φόρτιση ενός χαροκαμένου πατέρα δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια τέτοια τοποθέτηση. Η μετάδοση της είδησης προκαλεί αγανάκτηση, δυσφορία, θυμό και οργή. Τα αιμοδιψή ρεπορτάζ της ντροπής μάς γυρίζουν πίσω· ένα γραπτό κείμενο για την ιστορία θα αρκούσε, όχι η διαιώνιση του κακού με τόση ευκολία.

Ο λόγος φυσικά για τις βεντέτες της Κρήτης, που δυστυχώς ακόμη καλά κρατούν, χωρίς να έρχεται ο πολυπόθητος «σασμός». Δεν πρόκειται για κάτι νέο ούτε για ιστορικό κατάλοιπο που ανήκει στο παρελθόν. Εκατό και πλέον χρόνια μετά, τα φαινόμενα αυτά συνεχίζονται. Μήπως τελικά φταίει κάτι βαθύτερο;

Στο κατώφλι του 20ού αιώνα, οι οικογένειες Σαρτζέτη (Σαρτζετάκη) – Πεντάρη (Πενταράκη), το 1910 στα Χανιά, άνοιξαν έναν κύκλο αίματος με αιτία ένα «ζήτημα τιμής», αφήνοντας πίσω 119 νεκρούς. Έληξε όταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ευάγγ. Πεντάρης ψήφισε για Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Χρ. Σαρτζετάκη. Το 1950, στην Ασή Γωνιά Χανίων, ο Γιάννης Παπαδονικολάκης δολοφονήθηκε 32 χρόνια μετά τον φόνο του δολοφόνου του αδελφού του. Το 1955, στα Βορίζια Ψηλορείτη, μια διαφορά για υλοτόμηση οδήγησε σε μακελειό με 6 νεκρούς και 14 τραυματίες. Το 1969, ο Δαμιανός Παρασύρης μαχαίρωσε μέσα στο δικαστήριο τον δολοφόνο του αδελφού του, 24 χρόνια μετά. Το 1987, στην Κίσαμο Χανίων, διαφορές για πρόβατα άφησαν πίσω 3 νεκρούς και 3 τραυματίες, ενώ την ίδια χρονιά στα Λιβάδια Μυλοποτάμου αντίποινα σε φονικό οδήγησαν σε 4 νεκρούς. Το 1988, στο Ρέθυμνο, ο Γιάννης Παπαδόσηφος σκότωσε τον δολοφόνο του γιου του στο Εφετείο Πειραιά. Το 1994, στο Πάτημα Αποκορώνου, η εκδίκηση για φόνο οδήγησε σε 6 νεκρούς. Το 2025, στα Βορίζια Ηρακλείου, σημειώθηκε ακόμη μία τραγωδία. Και στις 5 Μαΐου έπεφτε νεκρός ο Νικήτας.

Όλα αυτά τα εγκλήματα δεν έγιναν εν βρασμώ ψυχής. Σε πολλές περιπτώσεις μεσολάβησαν χρόνια, γεγονός που δείχνει ότι το μίσος καλλιεργείται συστηματικά. Δεν υιοθετούμε την άποψη του χαροκαμένου πατέρα, όμως το ερώτημα παραμένει. Κύριε Υπουργέ Προστασίας του Πολίτη, το πρόβλημα παραμένει άλυτο, όπως και επί των προκατόχων σας. Αφοπλισμός άμεσα.