Ηλικιακός ρατσισμός στην ΕΛ.ΑΣ.; Όταν η εμπειρία αντιμετωπίζεται ως μειονέκτημα

Το Katehacker δίνει βήμα στους ανθρώπους που υπηρετούν καθημερινά την Ελληνική Αστυνομία και επιθυμούν να καταθέσουν, με επιχειρήματα και σεβασμό, τις απόψεις και τους προβληματισμούς τους για ζητήματα που αφορούν το Σώμα.

Το κείμενο που ακολουθεί υπογράφεται από εν ενεργεία αστυνομικό, ο οποίος, για ευνόητους υπηρεσιακούς λόγους, επέλεξε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Μέσα από τη δική του εμπειρία, θέτει έναν προβληματισμό που, όπως αναφέρει, απασχολεί πολλούς συναδέλφους του: τα ηλικιακά όρια που τίθενται σε εσωτερικές προκηρύξεις της Ελληνικής Αστυνομίας και το κατά πόσο αυτά αποκλείουν στελέχη με πολυετή επιχειρησιακή εμπειρία, χωρίς να προηγείται ουσιαστική αξιολόγηση των γνώσεων και των δυνατοτήτων τους.

Πρόκειται για μια άποψη που αξίζει να διαβαστεί και να αποτελέσει αφορμή για έναν ουσιαστικό διάλογο σχετικά με τον τρόπο αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού της Ελληνικής Αστυνομίας.

Απορίας άξιο πώς αντιμετωπίζεται τελικά η εμπειρία μέσα στο Σώμα.

Κάθε φορά που δημοσιεύεται μια προκήρυξη για θέση σε προξενείο, για αποστολή στο εξωτερικό, για συνοδό αστυνομικού σκύλου, χειριστή drone ή οποιαδήποτε άλλη εξειδίκευση, το πρώτο πράγμα που αντικρίζει κανείς είναι κάποιο ηλικιακό όριο. Σαν να μετράει μόνο η ημερομηνία γέννησης και όχι όσα έχει προσφέρει ένας αστυνομικός όλα αυτά τα χρόνια.

Το ζήτημα δεν είναι ποιο ηλικιακό όριο επιλέγεται κάθε φορά. Το πρόβλημα είναι ότι η ηλικία αποτελεί εξαρχής κριτήριο αποκλεισμού.

Αναρωτιέμαι αν όσοι συντάσσουν αυτές τις προκηρύξεις γνωρίζουν πραγματικά τι σημαίνει καθημερινή υπηρεσία στο πεδίο για έναν έμπειρο αστυνομικό.

Στον δρόμο δεν υπάρχουν ηλικιακές διακρίσεις. Υπάρχουν οι ίδιες βάρδιες, ο ίδιος ήλιος, το ίδιο κρύο, οι ίδιες περιπολίες στα σύνορα, οι ίδιες απαιτήσεις και οι ίδιες ευθύνες. Εκεί κανείς δεν ρωτά πόσο χρονών είσαι.

Η ίδια η Υπηρεσία μάς θεωρεί απολύτως ικανούς να εκτελούμε μέχρι και την τελευταία ημέρα της καριέρας μας τα ίδια καθήκοντα με έναν νεότερο συνάδελφο. Να αντιμετωπίζουμε τους ίδιους κινδύνους, να παίρνουμε τις ίδιες αποφάσεις και να αναλαμβάνουμε τις ίδιες ευθύνες.

Η σφαίρα δεν κάνει διακρίσεις ηλικίας.

Κι όμως, τη στιγμή που ανοίγει μια θέση εξειδίκευσης ή μια αποστολή που θα μπορούσε να αξιοποιήσει ακριβώς αυτή την εμπειρία, εμφανίζονται ξαφνικά ηλικιακοί φραγμοί. Δεκαετίες υπηρεσίας και γνώσης διαγράφονται, επειδή κάποιος κοίταξε μόνο την ημερομηνία γέννησης.

Κανείς δεν ζητά να του χαριστεί μια θέση ούτε να στερήσει την ευκαιρία από έναν νεότερο συνάδελφο.

Το μόνο που ζητάμε είναι η επιλογή να γίνεται με βάση την ικανότητα, την εμπειρία, τη φυσική κατάσταση και την πραγματική ετοιμότητα κάθε υποψηφίου και όχι αποκλειστικά με βάση την ηλικία.

Αν είμαστε αρκετά ικανοί να υπηρετούμε στον δρόμο μέχρι τη συνταξιοδότησή μας, τότε είμαστε αρκετά ικανοί και να διεκδικήσουμε μια θέση που ταιριάζει στις γνώσεις, στην εμπειρία και στις δεξιότητες που αποκτήσαμε υπηρετώντας την Ελληνική Αστυνομία.

**Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύεται ανώνυμα, κατόπιν επιθυμίας του συντάκτη, ο οποίος είναι εν ενεργεία αστυνομικός.