Η υποκρισία έχει όρια – Ο συνδικαλισμός δεν είναι άσυλο της εξουσιομανίας και του παραλογισμού!

Με αιχμηρή ανάρτηση, ο πρόεδρος της ΠΟΑΣΥ απαντά στην κριτική που δέχεται, κάνοντας λόγο για προσωπικές επιθέσεις και αμφισβήτηση της συνδικαλιστικής του δράσης. Στην παρέμβασή του, υπεραμύνεται της κοινωνικής του παρουσίας, απαντά στις αιχμές για τα οικονομικά της Ομοσπονδίας και υπενθυμίζει τις πρόσφατες κινητοποιήσεις και τις διεκδικήσεις της ΠΟΑΣΥ. Παράλληλα, θέτει ζήτημα σεβασμού των θεσμικών διαδικασιών, τονίζοντας ότι οι συνδικαλιστικές διαφωνίες πρέπει να εκφράζονται μέσα από τα αρμόδια όργανα και τις συλλογικές αποφάσεις, αντί να μετατρέπονται σε δημόσιες αντιπαραθέσεις.

Είναι πραγματικά θλιβερό να βλέπουμε μέχρι που μπορεί να φτάσει η μικροπρέπεια ορισμένων,όταν αναζητούν απεγνωσμένα αφορμές για να πλήξουν τον Πρόεδρο μιας Ομοσπονδίας.

Πόσο πιο χαμηλά μπορεί να πέσει η συνδικαλιστική αντιπαράθεση;

Η θεσμική ιδιότητα δεν καταργεί την ανθρώπινη υπόσταση.Ούτε οι κοινωνικές σχέσεις αποτελούν πιστοποιητικό πολιτικών φρονημάτων.Άλλωστε δεν κρύφτηκα ποτέ και παρέμεινα πιστός στις απόψεις μου.

Είναι πραγματικά εκτός λογικής να εγκαλείται ο Πρόεδρος μιας Ομοσπονδίας επειδή παρευρίσκεται σε μια κοινωνική εκδήλωση,όπως ένας γάμος,και χαμογελά σε μια φωτογραφία.Αγγίζει τα όρια του παραλόγου να θεωρείται ακόμη και ένα χαμόγελο πολιτική εξάρτηση!Με αυτή τη λογική,θα πρέπει να απολογείται κάποιος ακόμη και για την κοινωνική του παρουσία.

Έχετε αναγορεύσει τους εαυτούς σας σε κριτές και δικαστές.Ό,τι φαντάζεστε το θεωρείτε δεδομένο,ό,τι υποψιάζεστε το παρουσιάζετε ως βεβαιότητα και ό,τι δεν σας εξυπηρετεί το παρακάμπτετε.Η συνδικαλιστική αντιπαράθεση,όμως,δεν υποκαθιστά ούτε τη Δικαιοσύνη ούτε τους Θεσμούς.

Όσο για τα οικονομικά, υπάρχουν απολογισμοί, αποφάσεις συνεδρίων και θεσμοθετημένες διαδικασίες ελέγχου και λογοδοσίας.Οι γενικευμένες και ανυπόστατες κατηγορίες δεν αποτελούν από μόνες τους αποδείξεις.Εμείς πιστεύουμε στη διαφάνεια και στη λογοδοσία,σύμφωνα με το καταστατικό και τις θεσμικές μας υποχρεώσεις — όχι σύμφωνα με τις απαιτήσεις όποιου αποφασίζει να αυτοανακηρυχθεί ελεγκτής των πάντων.

Δεν γνωρίζουμε τι κάνετε εσείς με τις δικές σας επιτροπές.Εμείς,πάντως,ακολουθούμε πιστά τις καταστατικές μας δεσμεύσεις.Πιστεύουμε στη δημοκρατία,στην πλειοψηφία,στη θεσμική λειτουργία και στην ενότητα.Η διαφωνία είναι δικαίωμα.Η απαξίωση των πάντων και η επιλεκτική αμφισβήτηση των θεσμών δεν είναι συνδικαλιστική υπευθυνότητα.

Και επειδή μιλάτε για διεκδικήσεις,ας θυμηθούμε τα πραγματικά γεγονότα:μόλις πριν από έναν μήνα πραγματοποιήθηκε κινητοποίηση για τα αιτήματά μας, με συμβολισμό και παρουσία που δεν αφήνουν περιθώρια για εύκολες κατηγορίες περί αδράνειας.Η διαμαρτυρία έγινε,μάλιστα,ενόψει της επίσκεψης του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ,ενώ του παραδόθηκε και ψήφισμα με τα αιτήματά μας — και όχι στα μετόπισθεν του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Η θεσμική λειτουργία έχει κανόνες:όταν είσαι μέλος ενός δευτεροβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου, δεν μπορείς να παρακάμπτεις τα όργανά του και να εμφανίζεσαι εκ των υστέρων ως ο μόνος εκφραστής της διεκδίκησης.

ΑΝ ΘΕΩΡΕΙΣ ΟΤΙ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ,καταθέτεις την πρότασή σου στα αρμόδια όργανα,ζητάς τη σχετική απόφαση και αναλαμβάνεις την ευθύνη της συνδιοργάνωσης.

Έτσι λειτουργεί ο συνδικαλισμός:με προτάσεις, αποφάσεις και συλλογική ευθύνη — όχι με παρακάμψεις,τετελεσμένα και δημόσιες καταγγελίες εκ των υστέρων.

Αγαπητοί συνάδελφοι,δεν είμαστε όλοι ίδιοι.Δεν λειτουργούμε όλοι με τις ίδιες αντιλήψεις,ούτε αντιλαμβανόμαστε όλοι τη δημοκρατία ως δικαίωμα να επιβάλλουμε τη δική μας άποψη στους υπόλοιπους.

Η Ομοσπονδία δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.Ανήκει στους συναδέλφους που εκπροσωπεί και λειτουργεί μέσα από τα θεσμικά της όργανα.

Η συνδικαλιστική ευθύνη αποδεικνύεται με έργο, συνέπεια,προτάσεις και σεβασμό στις δημοκρατικές διαδικασίες.Όχι με υποψίες,προσωπικές επιθέσεις και αυθαίρετες ετυμηγορίες.

Στο τέλος,οι συνάδελφοι είναι εκείνοι που θα κρίνουν όλους μας.Και θα κρίνουν όχι μόνο όσα λέμε, αλλά κυρίως όσα πράττουμε και τις ευθύνες που πραγματικά αναλαμβάνουμε.