Η διέξοδος για το προσωπικό τους αδιέξοδο!

Διαχρονικά στην διάρκεια του ένστολου συνδικαλιστικού κινήματος υπήρχαν «αναταράξεις». Το περίεργο είναι ότι και σήμερα οι εραστές της πιθυμιάς τους, συνεχίζουν λάθρα να ενδημούν στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Μέχρι σήμερα πάντως δεν κατάφεραν τίποτα, πλην κάποιων φωσφοριζέ γιλέκων να κινούνται ανερμάτιστα και αυτόνομα. Μία φωτογραφία, ένα βιντεάκι είκοσι δεύτερων και μερικές στιγμές δημοσιότητας, είναι οι περγαμηνές τους.

Το ευχάριστο είναι ότι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι στα σωματεία τους, δεν ακολουθούν τις αδικαιολόγητες και μεμονωμένες δράσεις τους. Το βλέπουμε καθημερινά στον αδιέξοδο αγώνα τους, μήπως βρουν διέξοδο στην λαβυρινθώδη υπηρεσιακή διαδρομή των παράλογων απαλλαγών από την εργασία. Ευτυχώς τα καλέσματα προς το σύνολο, τελικά βρίσκονται έκθετα και ατάκτως ειρημένα στα ηχητικά μηνύματα που λαμβάνουν. «Η κλήση σας προωθείται…»

Το προσφιλές τους αυτό από χρόνια αφήγημα, εδράζεται κυρίως προς την αίθουσα να θωρούν μονο το θρόνο!

Αναμφίβολα και είναι εφικτή η εκάστοτε προσωπική φιλοδοξία στον δρόμο που οδεύει προς τα ύπατα αξιώματα της ιεραρχίας. Ταυτόχρονα όμως απαιτείται και πραγματική εργασιακή τριβή. Πρωτίστως με τα καθήκοντά τους και δευτερευόντως με τις νομοθετικές διατάξεις που αφορούν το γενικό σύνολο και όχι μόνο τον περίγυρο, των πρόσθετων επιδοματικών παροχών που απολαμβάνουν δυστυχώς ολίγοι. Μια εντελώς ταξική και παράλογη τακτική σε βάρος του συνόλου που συνεχίζουν να υιοθετούν και σήμερα, όπως τότε επέλεγαν από μικροί υπηρεσίες υψηλού τιμήματος.

Οι ιατρικές ορολογίες που τελευταίως μπήκαν στο λεξιλόγιό τους περί καθετήρων και φλεβικών πεταλούδων σε βάρος των μεγαλύτερων σε ηλικία συναδέλφων, τους απογυμνώνει παντελώς με μια ακατανόητη ρατσιστική εμμονική διάθεση.

Αντί να ακολουθούν το σύνολο και τα όργανα, όπως απαιτούν οι σύγχρονες διεκδικήσεις, την ώρα που ορισμένοι νεότεροι συνάδελφοί τους είναι εγκλωβισμένοι στη μέγγενη έως το 67ο έτος της ηλικίας τους, οδεύουν στις γνωστές ατραπούς του ταραχώδους παρελθόντος…