Μεταθέσεις ΕΛ.ΑΣ.: Το «παράδοξο» της τριετίας – Ο παλιός περιμένει, ο νεοεξερχόμενος μπορεί να πάει στον τόπο συμφερόντων του
Ένα παράδοξο του συστήματος μεταθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας, το οποίο δεν δημιουργήθηκε με το νέο Π.Δ. 51/2026 αλλά εξακολουθεί να υφίσταται, φέρνει στο προσκήνιο αστυνομικός που υπηρετεί στην Αθήνα και επικοινώνησε με το Katehacker. Το ερώτημα είναι απλό: πώς γίνεται ένας ήδη υπηρετών να πρέπει να περιμένει μέχρι να θεμελιώσει δικαίωμα μετάθεσης, ενώ ένας νεοεξερχόμενος μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να τοποθετηθεί απευθείας στον ίδιο τόπο συμφερόντων;
Η απάντηση βρίσκεται στον συνδυασμό δύο διαφορετικών διατάξεων του Κώδικα Μεταθέσεων.
Σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 12 του Π.Δ. 100/2003, δικαίωμα υποβολής αίτησης μετάθεσης για υπηρεσίες άλλης περιοχής μετάθεσης έχουν οι αστυνομικοί από τον βαθμό του Αστυφύλακα μέχρι του Αστυνόμου Β’, εφόσον την 15η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους συμπληρώνουν τρία συνεχή έτη σε υπηρεσίες της ίδιας περιοχής μετάθεσης.
Έτσι, για παράδειγμα, ένας αστυνομικός που υπηρετεί στην Αθήνα και θέλει να επιστρέψει στον τόπο συμφερόντων του στην επαρχία, αλλά δεν συμπληρώνει ακόμη την απαιτούμενη τριετία, δεν έχει δικαίωμα να συμμετάσχει στον συγκεκριμένο κύκλο τακτικών μεταθέσεων.
Και εδώ εμφανίζεται το παράδοξο
Το άρθρο 7 προβλέπει ότι οι θέσεις που προκηρύσσονται για τους νεοεξερχόμενους Αστυφύλακες αντιστοιχούν καταρχήν σε εκείνες που δεν καλύφθηκαν από τις εκκρεμείς αιτήσεις του πίνακα τακτικών μεταθέσεων, συμπεριλαμβανομένων όσων προκύπτουν μετά την εξέταση των σχετικών προσφυγών.
Επομένως, προηγείται η διαδικασία των τακτικών μεταθέσεων για όσους έχουν θεμελιώσει δικαίωμα και συμμετέχουν σε αυτή.
Τι γίνεται όμως με εκείνον που υπηρετεί ήδη δύο ή δυόμισι χρόνια στην Αθήνα και δεν έχει ακόμη συμπληρώσει την τριετία;
Η ίδια νομοθεσία προβλέπει ότι:
«Οι νεοεξερχόμενοι Αστυφύλακες δύνανται να τοποθετούνται στις προαναφερόμενες Υπηρεσίες του τόπου συμφερόντων τους, υπό την προϋπόθεση ότι οι προκηρυχθείσες θέσεις των τακτικών μεταθέσεων δεν καλύφθηκαν».
Συνεπώς, μπορεί να υπάρξει το εξής αποτέλεσμα: ο ήδη υπηρετών περιμένει να συμπληρώσει την τριετία για να αποκτήσει δικαίωμα αίτησης, ενώ μια θέση στον τόπο συμφερόντων του, που έμεινε ακάλυπτη στις τακτικές μεταθέσεις, μπορεί να δοθεί σε νεοεξερχόμενο που μόλις αποφοιτά από τη Σχολή.
Δεν το έφερε το νέο Π.Δ.
Χρειάζεται εδώ μια σημαντική διευκρίνιση. Η συγκεκριμένη δυνατότητα δεν θεσπίστηκε με το Π.Δ. 51/2026. Υπήρχε ήδη στο προηγούμενο καθεστώς.
Το νέο διάταγμα διατηρεί τον βασικό κανόνα. Η αλλαγή στο συγκεκριμένο εδάφιο είναι ότι στην εξαίρεση προστίθεται πλέον, πέρα από την περιοχή της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής, και η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ).
Άρα το Π.Δ. 51/2026 δεν δημιούργησε το παράδοξο – το διατήρησε.
Παράλληλα, το νέο Π.Δ. δεν αλλάζει την τριετία που απαιτείται για τη θεμελίωση δικαιώματος αίτησης μετάθεσης σε άλλη περιοχή. Η παρ. 4 του άρθρου 12 δεν είναι μεταξύ των διατάξεων που τροποποιούνται. Στο άρθρο 12 το Π.Δ. 51/2026 αντικαθιστά μόνο την παρ. 6, που αφορά το ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό και τη δεκαετή παραμονή σε συγκεκριμένες υπηρεσίες.
Το ερώτημα που τίθεται
Ο αστυνομικός που έθεσε το θέμα στο Katehacker προτείνει να υπάρξει αλλαγή ώστε, πριν δοθεί μια τέτοια θέση σε νεοεξερχόμενο, να λαμβάνονται υπόψη και οι ήδη υπηρετούντες σε Αττική ή Θεσσαλονίκη που έχουν τον συγκεκριμένο τόπο συμφερόντων αλλά δεν έχουν ακόμη συμπληρώσει την απαιτούμενη τριετία.
Μόνο εφόσον δεν υπάρχει ενδιαφέρον ή εξακολουθούν να υπάρχουν ακάλυπτες θέσεις, αυτές να δίνονται στους νεοεξερχόμενους.
Πρόκειται ασφαλώς για πρόταση αλλαγής και όχι για δικαίωμα που προβλέπεται σήμερα. Θέτει όμως ένα εύλογο ερώτημα ως προς τον τρόπο με τον οποίο το σύστημα αντιμετωπίζει δύο διαφορετικές κατηγορίες αστυνομικών:
Είναι δίκαιο ένας αστυνομικός που ήδη υπηρετεί επί χρόνια μακριά από τον τόπο συμφερόντων του να μην μπορεί ακόμη να διεκδικήσει μια κενή θέση λόγω της τριετίας, ενώ την ίδια στιγμή η θέση αυτή μπορεί, υπό τις προϋποθέσεις του νόμου, να καλυφθεί από έναν Αστυφύλακα που μόλις αποφοιτά από τη Σχολή;
Το ισχύον πλαίσιο δίνει την απάντηση ως προς το τι επιτρέπεται σήμερα. Το ερώτημα όμως είναι εάν ο συγκεκριμένος μηχανισμός είναι ο δικαιότερος για το προσωπικό που ήδη υπηρετεί.
Και αυτό είναι ένα ζήτημα που, με αφορμή και τις πρόσφατες παρεμβάσεις στον Κώδικα Μεταθέσεων, αξίζει τουλάχιστον να επανεξεταστεί σε επόμενη τροποποίηση του πλαισίου.

Δημοσίευση σχολίουDefault CommentsFacebook Comments