Σιντική: Τα έγγραφα του 2020 απαντούν στην κόντρα των συνδικαλιστών – Όταν οι «150 αστυνομικοί» έγιναν σήμερα κατηγορία για… συναίνεση

Η απόφαση της ΠΟΑΣΥ να μεταφέρει στις 24 Σεπτεμβρίου το Διοικητικό της Συμβούλιο στο Σιδηρόκαστρο, βάζοντας στο επίκεντρο την ασφάλεια των αστυνομικών και τα προβλήματα της Δομής Σιντικής, αντί να ενώσει τις συνδικαλιστικές δυνάμεις γύρω από ένα πρόβλημα που όλοι πλέον αναγνωρίζουν, άνοιξε έναν νέο γύρο εσωτερικής αντιπαράθεσης. Και κάπου εκεί εμφανίστηκαν τα παλιά έγγραφα. Έγγραφα που έχουν ημερομηνίες, αιτήματα και υπογραφές — και δυσκολεύουν αρκετά ορισμένες σημερινές αφηγήσεις. 

Η συνεδρίαση της ΠΟΑΣΥ στη Σιντική ανακοινώθηκε με πρωτοβουλία του προέδρου της,
Χρήστου Μαυραγάνη, ενώ ο νυν πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Σερρών, Ιωάννης Κούνιος, έχει δηλώσει ότι η επιλογή του τόπου φέρνει στο επίκεντρο το «διαρκώς οξυνόμενο πρόβλημα» της Δομής.

Η αντιπαράθεση ξέσπασε μετά από μακροσκελή δημόσια παρέμβαση του πρώην προέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Σερρών,  ο οποίος άσκησε σφοδρή κριτική στη σημερινή διοίκηση της Ένωσης. Μίλησε για «συνδικαλιστική συναίνεση», έλλειψη αγωνιστικότητας, «πυροτεχνήματα» και καθυστερημένες αντιδράσεις, ζητώντας πλέον προσφυγή στη Δικαιοσύνη και εκκένωση της Δομής.

Μόνο που ο Ιωάννης Κούνιος απάντησε με έναν διαφορετικό τρόπο: αντί χαρακτηρισμών, δημοσιοποίησε τα έγγραφα που υπέγραφε η ίδια η Ένωση το 2020, όταν πρόεδρός της ήταν ο σημερινός επικριτής της.

Το 2020 δεν ζητούσαν να μη λειτουργήσει – Ζητούσαν 150 αστυνομικούς

Και τα έγγραφα έχουν ενδιαφέρον.

Στις 16 Μαρτίου 2020, η τότε διοίκηση της Ένωσης προειδοποιούσε ότι η υπάρχουσα δύναμη της Διεύθυνσης Αστυνομίας Σερρών δεν μπορούσε να σηκώσει και το βάρος φύλαξης της νέας Δομής.

Η λύση που πρότεινε όμως δεν ήταν να ακυρωθεί η λειτουργία της.

Ζητούσε να εκδοθεί άμεσα διαταγή για απόσπαση τουλάχιστον 150 αστυνομικών από άλλες Διευθύνσεις, δύο περιπολικά, μεταγωγικό όχημα, λεωφορείο 50 θέσεων, υγειονομικό υλικό και τον απαραίτητο υλικοτεχνικό εξοπλισμό.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 20 Μαρτίου 2020, ακολούθησε ακόμη σκληρότερη «Ανακοίνωση – Καταγγελία». Η Ένωση κατήγγειλε σοβαρές ελλείψεις στις εγκαταστάσεις και χαρακτήριζε τη Δομή ακατάλληλη υπό τις τότε συνθήκες.

Αλλά και πάλι το αίτημα ήταν σαφές: ενίσχυση της Δ.Α. Σερρών με το αναγκαίο αστυνομικό προσωπικό για τη φύλαξη της Δομής, μαζί με εξοπλισμό και μέτρα ασφαλείας.

Αυτό ακριβώς επισημαίνει σήμερα ο Κούνιος: η τότε διοίκηση δεν ζητούσε κατάργηση ή διακοπή της Δομής. Ζητούσε να στελεχωθεί σωστά ώστε να μπορεί να λειτουργήσει.

Και αυτή είναι μια λεπτομέρεια που δύσκολα προσπερνά κανείς όταν σήμερα η σημερινή διοίκηση κατηγορείται για «συναίνεση».

Από τους 150 αστυνομικούς στο «αν τολμούσατε…»

Εδώ βρίσκεται και η ουσία της αντιπαράθεσης.

Είναι απολύτως θεμιτό ένας πρώην πρόεδρος να θεωρεί ότι σήμερα απαιτούνται πιο δυναμικές ενέργειες. Είναι επίσης θεμιτό να αλλάζει θέση όταν αλλάζουν τα δεδομένα.

Αλλά τότε χρειάζεται να αναγνωρίζεται και το παρελθόν.

Διότι είναι δύσκολο σήμερα να παρουσιάζεται ως τεκμήριο «συναίνεσης» το γεγονός ότι η σημερινή Ένωση δεν αντιτάχθηκε εξαρχής στην ύπαρξη της Δομής, όταν το 2020 η διοίκηση που σήμερα την εγκαλεί ζητούσε 150 επιπλέον αστυνομικούς για να λειτουργήσει η ίδια Δομή.

Ακόμη και ο τίτλος «ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ», τον οποίο σήμερα ο πρώην πρόεδρος αντιμετωπίζει περίπου ως ανεπαρκή συνδικαλιστική πρακτική, βρίσκεται αυτούσιος σε έγγραφο της δικής του προεδρίας.

Οι ημερομηνίες πράγματι έχουν καλή μνήμη.

Υπάρχει, πάντως, και μία αξιοσημείωτη αντίφαση: ο πρώην πρόεδρος καταγγέλλει τις αποσπάσεις και ασκεί κριτική στη σημερινή διοίκηση για τα προβλήματα που αυτές προκαλούν στη δύναμη της Διεύθυνσης, ενώ ο ίδιος υπηρετεί και σήμερα με απόσπαση μακριά από τη Διεύθυνση Αστυνομίας Σερρών, όπως άλλωστε έχει συμβεί και κατά το παρελθόν.

Και επειδή τα γραπτά μένουν, μένουν και οι αντιφάσεις.

Τι έκανε όμως η σημερινή Ένωση;

Εδώ επίσης χρειάζεται να είμαστε δίκαιοι.

Η εικόνα ότι η σημερινή διοίκηση απλώς εξέδιδε ανακοινώσεις χωρίς να κινείται πέρα από αυτές δεν συμβαδίζει με όσα είναι δημόσια καταγεγραμμένα.

Η σημερινή διοίκηση της Ένωσης δεν έθεσε για πρώτη φορά μετά τα επεισόδια του Αυγούστου ζήτημα μετακίνησης των κρατουμένων. Ήδη με έγγραφό της, από τις 10 Ιουλίου, είχε ζητήσει τη μετακίνηση όλων των μεταναστών από τη δομή της Σιντικής.

Ενώ στις 24 Αυγούστου, ο Ιωάννης Κούνιος δήλωνε δημόσια ότι η Ένωση απαιτεί μεταφορά των κρατουμένων σε άλλες κατάλληλες δομές και διακοπή λειτουργίας της Σιντικής.

Στις 3 Σεπτεμβρίου ο Κούνιος και ο Α΄ αντιπρόεδρος της Ένωσης, Στυλιανός Δαλδαβάνης, έθεσαν το ζήτημα απευθείας στον υπουργό Υγείας και αντιπρόεδρο της ΝΔ Άδωνι Γεωργιάδη, ζητώντας να μεταφερθούν οι θέσεις και οι προτάσεις τους στους αρμόδιους υπουργούς.

Στις 9 Σεπτεμβρίου, μετά από νέα επεισόδια, ο Κούνιος δήλωνε δημόσια ότι «οι συνάδελφοί μας δεν μπορούν να αποτελούν την περίφραξη μιας δομής».

Και στις 16 Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε ότι το Δ.Σ. της ΠΟΑΣΥ θα συνεδριάσει στις 24 Σεπτεμβρίου στο Σιδηρόκαστρο, ακριβώς για να μεταφερθεί το πρόβλημα από το τοπικό επίπεδο στο κεντρικό συνδικαλιστικό όργανο.

Στο μεταξύ, το πρόβλημα μόνο θεωρητικό δεν είναι. Στις 14 Σεπτεμβρίου η Αστυνομία επιβεβαίωσε νέο επεισόδιο με περίπου 30 άτομα να πετούν πέτρες προς τις αστυνομικές δυνάμεις και να επιχειρούν να προκαλέσουν φθορές στην περίφραξη.

Και ξαφνικά, μετά την ΠΟΑΣΥ, άνοιξε ο συνδικαλιστικός εμφύλιος

Η χρονική συγκυρία δύσκολα περνά απαρατήρητη.

Τη στιγμή που η ΠΟΑΣΥ αποφασίζει να πάει η ίδια στη Σιντική, ώστε το ζήτημα της ασφάλειας των αστυνομικών να συζητηθεί επί τόπου, η συζήτηση μεταφέρεται ξαφνικά από το «τι θα γίνει με τη Δομή» στο «ποιος συνδικαλιστής έκανε περισσότερα».

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι οι παρεμβάσεις έγιναν επειδή κάποιοι δεν ήθελαν την παρουσία της ΠΟΑΣΥ — τέτοιο κίνητρο δεν μπορεί να αποδοθεί χωρίς στοιχεία.

Το αποτέλεσμα όμως είναι ορατό: αντί η πίεση να στραφεί προς την επίλυση του προβλήματος, ένα μέρος της μετατρέπεται σε εσωτερικό συνδικαλιστικό πόλεμο λίγες ημέρες πριν από τη συνεδρίαση της Ομοσπονδίας.

Ακόμη και παρεμβάσεις συνδικαλιστών εκτός Σερρών υπέρ της μίας πλευράς δεν αλλάζουν το βασικό ερώτημα: τι εξυπηρετεί σήμερα περισσότερο τον αστυνομικό που φυλάει τη Σιντική;

Η απάντηση Κούνιου έχει ένα πλεονέκτημα: τα έγγραφα

Ο σημερινός πρόεδρος της Ένωσης επέλεξε να μην ακολουθήσει τους προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Η απάντησή του συνοψίζεται σε μία φράση:

«Επειδή τα γραπτά μένουν…»

Και πράγματι, τα έγγραφα του 2020 δεν αποδεικνύουν ότι η τότε διοίκηση αδιαφορούσε. Το αντίθετο: αποδεικνύουν ότι είχε εντοπίσει σοβαρούς κινδύνους και είχε ζητήσει ενίσχυση.

Αποδεικνύουν όμως και κάτι ακόμη: η λύση που η ίδια πρότεινε τότε ήταν να έρθουν 150 αστυνομικοί και να εξασφαλιστούν τα μέσα ώστε η Δομή να λειτουργήσει με ασφάλεια.

Γι' αυτό η σημερινή κριτική περί «συναίνεσης» χρειάζεται τουλάχιστον μία υποσημείωση: ότι η ίδια επιλογή —λειτουργία της Δομής με επαρκή αστυνομική ενίσχυση— αποτελούσε και δική τους επίσημη θέση το 2020.

Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει, τα επεισόδια έχουν πολλαπλασιαστεί και η σημερινή Ένωση έχει φτάσει πλέον να ζητά διακοπή λειτουργίας και μεταφορά των κρατουμένων.

Η ΠΟΑΣΥ από την πλευρά της κάνει το επόμενο βήμα και μεταφέρει το Διοικητικό της Συμβούλιο στη Σιντική.

Επομένως, ίσως το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος ήταν περισσότερο “αγωνιστής” το 2020 ή το 2026. Είναι αν στις 24 Σεπτεμβρίου όλοι όσοι δηλώνουν ότι αγωνιούν για τους αστυνομικούς θα πιέσουν προς την ίδια κατεύθυνση — ή αν η Σιντική θα μετατραπεί τελικά από πρόβλημα ασφάλειας των συναδέλφων σε πεδίο ξεκαθαρίσματος παλιών συνδικαλιστικών λογαριασμών.