Η «ασφάλεια» του Χρυσοχοΐδη και η πραγματικότητα του δρόμου – Όταν οι σφαίρες βρίσκουν 10χρονα παιδιά

 

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης μιλά συχνά για ασφάλεια, περισσότερη αστυνομία στις γειτονιές και αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Το βράδυ της Παρασκευής, όμως, στον Άγιο Παντελεήμονα τέσσερα άτομα έφτασαν με αυτοκίνητο έξω από καφετέρια, άνοιξαν πυρ και εξαφανίστηκαν. Ανάμεσα στις σφαίρες βρέθηκε ένα κορίτσι μόλις 10 ετών.

Και κάπου εδώ τίθεται ένα ερώτημα που αφορά ευθέως την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη:

Τι σημαίνει τελικά «ασφάλεια» για τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη;

Γιατί άλλο πράγμα είναι η εξιχνίαση και άλλο η πρόληψη.

Κύριε Χρυσοχοΐδη, άλλο εξιχνίαση και άλλο πρόληψη

Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία των συλλήψεων, των εξαρθρώσεων εγκληματικών οργανώσεων και των εξιχνιάσεων.

Όταν μια υπόθεση εξιχνιάζεται, οι αστυνομικοί έχουν κάνει τη δουλειά που απαιτείται μετά την τέλεση του εγκλήματος.

Η ασφάλεια όμως που ενδιαφέρει πρωτίστως τον πολίτη αρχίζει πριν συμβεί το έγκλημα.

Ο πολίτης δεν θέλει μόνο να μάθει ότι συνελήφθη εκείνος που τον λήστεψε. Θέλει να μπορεί να επιστρέψει σπίτι του χωρίς να ληστευτεί.

Δεν θέλει μόνο να διαβάζει ότι εξαρθρώθηκε μια ομάδα διακίνησης ναρκωτικών. Θέλει η πλατεία και η γειτονιά του να μην αποτελούν χώρο ανεξέλεγκτης παραβατικότητας.

Και ένας γονιός δεν θέλει απλώς να πληροφορηθεί, λίγες ημέρες αργότερα, ότι συνελήφθη εκείνος που πυροβολούσε.

Θέλει το παιδί του να μη βρεθεί ποτέ ανάμεσα στις σφαίρες.

Τέσσερις έφτασαν, πυροβόλησαν και εξαφανίστηκαν

Το περιστατικό στον Άγιο Παντελεήμονα είναι χαρακτηριστικό του ερωτήματος που τίθεται.

Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, αυτοκίνητο με τέσσερα άτομα προσέγγισε καφετέρια στην οδό Αγορακρίτου. Οι επιβαίνοντες άνοιξαν πυρ προς το κατάστημα και στη συνέχεια διέφυγαν. Από τους πυροβολισμούς τραυματίστηκε ελαφρά στο πόδι 10χρονο κορίτσι, το οποίο μεταφέρθηκε στο Παίδων «Αγία Σοφία».

Το όχημα που φέρεται να χρησιμοποιήθηκε εντοπίστηκε αργότερα καμένο στον Ασπρόπυργο, ενώ οι δράστες αναζητούνται.

Αν αύριο η Αστυνομία τους εντοπίσει και τους συλλάβει, θα πρόκειται αναμφίβολα για αστυνομική επιτυχία.

Το ερώτημα όμως για την πολιτική ηγεσία θα εξακολουθεί να υπάρχει:

Πώς μετρά το Υπουργείο την επιτυχία της πολιτικής ασφάλειας; Μόνο με όσα εξιχνιάζονται ή και με όσα αποτρέπονται;

Η ασφάλεια δεν μπορεί να είναι μόνο αριθμοί

Ο ίδιος ο Χρυσοχοΐδης έχει επανειλημμένα συνδέσει την πολιτική του Υπουργείου με περισσότερη παρουσία της Αστυνομίας στον δρόμο και στις γειτονιές.

Αυτό ακριβώς πρέπει να κριθεί στην πράξη.

Όχι μόνο από τους πίνακες συλλήψεων και εξιχνιάσεων, αλλά από το εάν οι περιοχές στις οποίες καταγράφεται επίμονη εγκληματικότητα έχουν την αστυνομική παρουσία που χρειάζονται.

Από το αν οι πολίτες αισθάνονται ότι μπορούν να κυκλοφορούν χωρίς φόβο τη νύχτα αλλά και την ημέρα.

Από το εάν η εμφανής αστυνόμευση λειτουργεί αποτρεπτικά.

Από το εάν οι υπηρεσίες έχουν αρκετούς αστυνομικούς πραγματικά διαθέσιμους στον δρόμο.

Και από το αν οι εστίες εγκληματικότητας αντιμετωπίζονται πριν υπάρξει το επόμενο θύμα.

Δεν είναι επίθεση στους αστυνομικούς – Είναι ερώτημα προς εκείνον που χαράζει την πολιτική

Αυτό πρέπει επίσης να ξεκαθαριστεί.

Οι αστυνομικοί που θα κληθούν σήμερα να βρουν τους δράστες του Αγίου Παντελεήμονα δεν χαράζουν την πολιτική δημόσιας ασφάλειας.

Αυτή είναι ευθύνη της πολιτικής και φυσικής ηγεσίας.

Γι' αυτό και το ερώτημα απευθύνεται πρωτίστως στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη:

Κύριε Χρυσοχοΐδη, ποια ακριβώς είναι η ασφάλεια που ευαγγελίζεστε όταν ένοπλοι μπορούν να φτάνουν σε μια καφετέρια της Αθήνας, να ανοίγουν πυρ, να τραυματίζεται ένα δεκάχρονο παιδί και να εξαφανίζονται;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο η επόμενη εξιχνίαση.

Γιατί άλλο εξιχνίαση και άλλο πρόληψη.

Και για τον πολίτη που φοβάται να κυκλοφορήσει στη γειτονιά του, η πραγματική ασφάλεια δεν αρχίζει όταν ο δράστης συλλαμβάνεται.

Αρχίζει όταν το κράτος καταφέρνει να μειώσει τις πιθανότητες να υπάρξει ο επόμενος δράστης και το επόμενο θύμα.