Η πρώτη μεγάλη πολιτική γκάφα του κόμματος Καρυστιανού: Όταν η συζήτηση έγινε για τη λέξη και όχι για τα θύματα

Αντί για ξεκάθαρη θέση απέναντι στις γυναικοκτονίες, η εκπρόσωπος του κόμματος άνοιξε συζήτηση για το αν ο όρος συνιστά... διάκριση.

Μόλις λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση της ίδρυσης του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, η πρώτη μεγάλη δημόσια συζήτηση δεν αφορά την οικονομία, τη Δικαιοσύνη, τη διαφάνεια ή τα Τέμπη.

Αφορά τις γυναικοκτονίες.

Και δυστυχώς όχι με τον τρόπο που θα περίμενε κανείς.

Σε τηλεοπτική συνέντευξη, η εκπρόσωπος του κόμματος, Μαρία Γρατσία, κλήθηκε να τοποθετηθεί για το φαινόμενο των γυναικοκτονιών και αντί να εστιάσει στην έκρηξη της έμφυλης βίας που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια, επέλεξε να ανοίξει θεωρητική συζήτηση γύρω από τον ίδιο τον όρο.

«Η αξία του ανθρώπου είναι η ίδια ανεξαρτήτως φύλου» δήλωσε, προσθέτοντας ότι δεν μπορούν να εισάγονται διακρίσεις και ότι δεν μπορεί να τοποθετηθεί «παρορμητικά» πάνω στη συγκεκριμένη λέξη, επειδή εισάγει διάκριση.

Κάπως έτσι, αντί η δημόσια συζήτηση να περιστραφεί γύρω από τις δεκάδες γυναίκες που έχουν δολοφονηθεί από συντρόφους και συζύγους τους τα τελευταία χρόνια, βρέθηκε να περιστρέφεται γύρω από το αν η λέξη «γυναικοκτονία» είναι σωστή ή όχι.

Πρόκειται για μια τοποθέτηση που θυμίζει περισσότερο νομικό σεμινάριο παρά πολιτική παρέμβαση για ένα κοινωνικό φαινόμενο που σοκάρει την ελληνική κοινωνία.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η ανθρωποκτονία είναι το ίδιο βαρύ έγκλημα ανεξαρτήτως φύλου. Αυτό όμως δεν είναι το ζήτημα που έχει ανοίξει η κοινωνία τα τελευταία χρόνια. Το ερώτημα είναι αν υπάρχουν ειδικά χαρακτηριστικά στις δολοφονίες γυναικών που σχετίζονται με την έμφυλη βία, την κτητικότητα, τον έλεγχο και τις πατριαρχικές αντιλήψεις.

Αντί λοιπόν το νέο κόμμα να παρουσιάσει συγκεκριμένες προτάσεις για την προστασία των θυμάτων, την ενίσχυση των δομών στήριξης ή τη βελτίωση της πρόληψης, η πρώτη πολιτική του είδηση κατέληξε να είναι μια αντιπαράθεση για τη λέξη.

Και αυτό ίσως λέει περισσότερα απ' όσα θα ήθελαν οι ίδιοι για τον βαθμό πολιτικής προετοιμασίας με τον οποίο μπήκαν στη δημόσια ζωή.

Γιατί όταν μια κοινωνία συζητά για νεκρές γυναίκες και εσύ απαντάς με γλωσσικές και θεωρητικές αναλύσεις, κινδυνεύεις να δείξεις ότι δεν έχεις καταλάβει το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος.

 Δείτε όλη την συνέντευξη