Μικρές και άφθαρτες κοινωνίες… Δήθεν

Άλλη ποιότητα ζωής υπάρχει στις μικρές μας κοινωνίες είχαμε αρχίσει να πιστεύουμε. Σχεδόν σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας. Περιβάλλον, κοινωνικές σχέσεις, υγεία, εγκληματικότητα σε χαμηλά επίπεδα. Μικρές αποστάσεις, φτηνότερη ζωή και γενικά τέτοιες συνθήκες ζωής επιτρέπουν την αποκέντρωση από τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Ποια είναι η αλήθεια όμως; Αξίζει τον κόπο ένα νέο ξεσπίτωμα για ένα καλύτερο αύριο. Σήμερα οι γνώμες διίστανται με κυρίαρχο λόγο την υγεία, λόγω έλλειψης δομών. Αλλά και πάλι οι αποστάσεις σμικρύνονται όταν ένα ασθενοφόρο θέλει 40 λεπτά να βρεθείς σε ένα περιφερειακό νοσοκομείο, όταν ο ίδιος χρόνος απαιτείται για το νοσοκομείο Ευαγγελισμός από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα στην Αττική. Άρα τα κίνητρα πολλαπλασιάζονται.

Με την εγκληματικότητα όμως τι γίνεται; Το είδαμε τελευταία στην Πάτρα, στην Ηλεία, στην Φοινικούντα, στα Βορίζια και στα χωριά της Μακρυνείας, αλλά και μόλις χθες στο Αργοστόλι. Σχεδόν σε όλα τα μήκη και πλάτη της κοινωνικής διαστρωμάτωσης στη χώρα, οι κίνδυνοι είναι το ίδιο και ενδεχομένως μεγαλύτεροι.

Μια νέα και όμορφη κοπέλα στα 18 της χρόνια έχασε τη ζωή της στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης! Η αστυνόμευση εμφανώς ανύπαρκτη. Ακούσαμε έναν πατέρα να λέει ότι η κόρη του με τις πανελλήνιες εξετάσεις, εισήχθη σε σχολή των Αθηνών, αλλά δεν πήγε μετα από προτροπή των γονιών της για όσα γίνονται…

Ούτε και αυτό στη μοίρα μπορεί να αφεθεί. Αν σου μέλει να πνιγείς μη φοβάσαι ότι θα πεθάνεις, λέει ο λαός. Η να χάσεις τη ζωή σου εντελώς άδοξα θα προσθέταμε εμείς.

Ε… ναι υπάρχουν κάμερες και θα βρεθούν οι δράστες. Οι τοξικολογικές εξετάσεις θα βρουν τα αίτια του θανάτου της!

Δυστυχώς κύριοι αποτύχατε! Ένα γραμμάριο πρόληψης ισούται με τόνους καταστολής.