Δημοσθένης Πάκος: Ένταση, υπερβάλλων ζήλος και δικαιολογίες για την κρότου-λάμψης στο Μετρό [video]

 

Αντιδράσεις προκαλούν οι σημερινές τοποθετήσεις του προέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών, Δημοσθένη Πάκου, για το περιστατικό με τον αστυνομικό των ΜΑΤ που έριξε κρότου-λάμψης προς την είσοδο του Μετρό στην Ομόνοια. Ο συνδικαλιστής, που διεκδικεί και την προεδρία της ΠΟΑΣΥ, επικαλέστηκε την ένταση της στιγμής και τον υπερβάλλοντα ζήλο, προκαλώντας έντονη αντιπαράθεση με τους δημοσιογράφους.

Σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη τηλεοπτική συζήτηση στην εκπομπή «Live You», την Πέμπτη (22/10), ο Δημοσθένης Πάκος κλήθηκε να σχολιάσει το βίντεο που δείχνει αστυνομικό των ΜΑΤ να ρίχνει κρότου-λάμψης προς τις κυλιόμενες σκάλες του σταθμού της Ομόνοιας και στη συνέχεια να προβαίνει σε άσεμνη χειρονομία προς το πλήθος.
Αντί μιας σαφούς τοποθέτησης για το κατά πόσο η συγκεκριμένη ενέργεια ήταν επιχειρησιακά αναγκαία, ο πρόεδρος της Ένωσης Αθηνών επέλεξε να επικεντρωθεί στις συνθήκες έντασης που αντιμετωπίζουν οι αστυνομικοί κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.
«Πάνω στην ένταση της στιγμής γίνονται πάρα πολλά πράγματα», ανέφερε, εξηγώντας ότι όταν η αδρεναλίνη βρίσκεται στα ύψη μπορούν να συμβούν λάθη.
Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε για τη χρήση του συγκεκριμένου μέσου προς την είσοδο του Μετρό, το χαρακτήρισε «πάρα πολύ ήπιο», προκαλώντας την αντίδραση των δημοσιογράφων, οι οποίοι επέμειναν ότι το ζήτημα δεν ήταν η ένταση του δακρυγόνου, αλλά η αναγκαιότητα και η επικινδυνότητα της χρήσης του.

«Το λάθος το κάνει από ζήλο και όχι από διαφθορά»

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η προσπάθεια του Δημοσθένη Πάκου να διαχωρίσει την ενδεχόμενη λανθασμένη ενέργεια του αστυνομικού από περιπτώσεις διαφθοράς.
«Αυτός ο αστυνομικός το λάθος το κάνει από ζήλο και όχι από διαφθορά», υποστήριξε, αποδίδοντας ουσιαστικά την πράξη σε υπερβάλλοντα ζήλο, παρότι οι ακριβείς συνθήκες του περιστατικού αποτελούν αντικείμενο διερεύνησης.
Η τοποθέτηση αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Από πότε ο υπερβάλλων ζήλος αποτελεί επαρκή εξήγηση για μια ενέργεια που ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο πολίτες; Και γιατί η συζήτηση μεταφέρθηκε στη διαφθορά, όταν το συγκεκριμένο περιστατικό αφορούσε τη χρήση αστυνομικού μέσου και την τήρηση των επιχειρησιακών κανόνων;
Ο ίδιος επανήλθε αρκετές φορές στο ερώτημα αν το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί το μείζον πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, επιχειρώντας να αναδείξει άλλα σοβαρότερα, κατά την εκτίμησή του, ζητήματα.
Ωστόσο, η ύπαρξη άλλων προβλημάτων δεν αναιρεί την ανάγκη ελέγχου μιας συγκεκριμένης αστυνομικής ενέργειας.

Έντονη αντιπαράθεση και ερωτήματα που έμειναν αναπάντητα

Η συζήτηση εξελίχθηκε σε αντιπαράθεση, όταν οι δημοσιογράφοι ζήτησαν επανειλημμένα να μάθουν υπό ποιες συνθήκες δικαιολογείται η χρήση κρότου-λάμψης προς έναν σταθμό Μετρό.
Ο Δημοσθένης Πάκος υποστήριξε ότι δεν βρισκόταν στο σημείο και δεν μπορούσε να γνωρίζει όλες τις επιχειρησιακές παραμέτρους. Παράλληλα, όμως, επικαλέστηκε την εμπειρία του από ανάλογες καταστάσεις, επιμένοντας ότι η ένταση μπορεί να οδηγήσει έναν αστυνομικό σε λάθη.

Από την πλευρά του, ο δικηγόρος Θεοδόσης Μαντάς επισήμανε ότι η χρήση τέτοιων μέσων σε κλειστούς χώρους υπόκειται σε αυστηρές προϋποθέσεις, υπογραμμίζοντας ότι η απώλεια ψυχραιμίας και ο υπερβάλλων ζήλος δεν μπορούν να αποτελούν δικαιολογία για την παράκαμψη των κανόνων.
Ο πρόεδρος της Ένωσης Αθηνών αναγνώρισε ότι οι πράξεις των αστυνομικών είναι ελεγκτέες και ότι τα αρμόδια όργανα θα κρίνουν την υπόθεση. Ωστόσο, η συνολική στάση του στη συζήτηση άφησε την εντύπωση ότι ενδιαφερόταν περισσότερο να αντικρούσει την κριτική παρά να απαντήσει στο ουσιαστικό ερώτημα.

Η υποψηφιότητα για την ΠΟΑΣΥ και η ευθύνη της εκπροσώπησης

Το περιστατικό αποκτά πρόσθετη σημασία από τη στιγμή που ο Δημοσθένης Πάκος δεν είναι απλώς ένας αστυνομικός που εκφράζει την προσωπική του άποψη. Είναι πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών και διεκδικεί την ηγεσία της ΠΟΑΣΥ.
Η υπεράσπιση των συναδέλφων του αποτελεί βασική αποστολή ενός συνδικαλιστικού εκπροσώπου. Δεν σημαίνει, όμως, ότι κάθε αμφιλεγόμενη αστυνομική ενέργεια πρέπει να αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως αποτέλεσμα πίεσης, έντασης ή υπερβάλλοντος ζήλου.
Αντιθέτως, ένας συνδικαλιστής που φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει πανελλαδικά τους αστυνομικούς οφείλει να μπορεί να διαχωρίζει την προστασία των εργασιακών και υπηρεσιακών δικαιωμάτων από την άκριτη υπεράσπιση συμπεριφορών που χρήζουν διερεύνησης.
Άλλωστε, μια επιπόλαιη ενέργεια αρκεί πολλές φορές για να δημιουργήσει αρνητικές εντυπώσεις στην κοινωνία και να επισκιάσει το έργο χιλιάδων αστυνομικών που εκτελούν καθημερινά τα καθήκοντά τους με επαγγελματισμό και αυτοσυγκράτηση.
Η πραγματική υπεράσπιση της Ελληνικής Αστυνομίας δεν βρίσκεται στη δικαιολόγηση κάθε πράξης, αλλά στην προστασία του κύρους της και στην ανάδειξη της υπευθυνότητας που απαιτεί η αποστολή της.
Και εδώ προκύπτει μια ακόμη αντίφαση: όταν ένας συνδικαλιστικός εκπρόσωπος επικαλείται την ένταση για να εξηγήσει την απώλεια ψυχραιμίας ενός αστυνομικού, αλλά ο ίδιος δυσκολεύεται να διατηρήσει χαμηλούς τόνους σε μια τηλεοπτική αντιπαράθεση, το μήνυμα που εκπέμπεται δεν είναι το καλύτερο.
Κανείς δεν ζητά από έναν πρόεδρο αστυνομικής Ένωσης να καταδικάζει συναδέλφους του πριν ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Απαιτείται, όμως, να μπορεί να αναγνωρίζει ότι μια εικόνα προβληματίζει, χωρίς να αντιμετωπίζει κάθε σχετική ερώτηση ως επίθεση εναντίον της Αστυνομίας.
Για έναν άνθρωπο που διεκδικεί την προεδρία της ΠΟΑΣΥ, η ψυχραιμία, η θεσμική σοβαρότητα και η δυνατότητα να δέχεται την κριτική δεν είναι επικοινωνιακές πολυτέλειες. Είναι βασικές προϋποθέσεις ηγεσίας.