Εμείς κι εσείς…

 

Είκοσι χρόνια μετά, το συνδικαλιστικό κίνημα των ενστόλων και δη των αστυνομικών, φέρεται και πάλι διχασμένο! Η πολυμορφικότητα στην αστυνομική διαστρωμάτωση γεννούσε από παλιά τέτοιες έριδες. «Εμείς οι αξιωματικοί, εσείς οι κατώτεροι, οι άλλοι οι ειδικοί φρουροί, οι παραγωγικοί και οι μη παραγωγικοί» και άλλες τέτοιες θεωρίες, έκαναν τις ηγεσίες να τρίβουν τα χέρια τους. Πρωτίστως δε η φυσική ηγεσία κινούσε τα νήματα γι’ αυτή τη διασπορά των μαντάτων που μετουσιώνονταν τελικά σε διχαστικό κακέκτυπο εκπροσώπησης.

Σήμερα μετά την εποχή Κυριαζίδη με τις γνωστούς εξοστρακισμούς, εκατοντάδων συνδικαλιστών η νέα γενιά συνδικαλιστών που πάλιωσε ήδη, ακολουθεί διαφορετικό δρόμο, εξ ίσου διχαστικό. Η πρώτη φάση εδράζονταν στην άποψη να μην χάσουμε την εξουσία. Η νέα θολούρα έχει σαν στόχο να πάρουμε την εξουσία…

Αυτούς τους τριγμούς παρακολουθούν αμέτοχες οι συνδικαλιστικές ενώσεις-ομοσπονδίες των άλλων σωμάτων και καλώς πράττουν γιατί η οποιαδήποτε εμφιλοχώρηση θα δημιουργούσε έτι μεγαλύτερη σύγχυση, εκτός ορισμένων κωμικών εξαιρέσεων. Οι διεκδικήσεις τελικά αποσαθρώνονται, χωρίς ουσιαστικά και πραγματικά ερείσματα, με στόχους που φαντάζουν ανεπίτευκτοι.

Η ΠΟΑΞΙΑ σε μια πρόσφατη ανακοίνωσή της, τόλμησε να ορθώσει την άποψη, ότι η προαιρετική παραμονή στο σώμα έως την ηλικία των 64 ετών, λειτουργεί μεροληπτικά σε βάρος των αξιωματικών, που τα ηλικιακά τους όρια είναι διευρυμένα από χρόνια και οι αμοιβές τους είναι πλουσιοπάροχα μεγαλύτερες καθώς και οι συντάξεις τους επίσης. Φυσικά και δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού οι ρόλοι είναι διακριτοί. Αλλά γιατί τόσο άκομψα, παρεισφρέει σε ένα ζήτημα που δεν την αφορά και στις τάξεις της υφίστανται μέλη που λογικά ως κατώτεροι, έχουν αυτό το δικαίωμα να ελπίζουν. Αλήθεια πότε είναι καλοί, όταν την στηρίζουν με τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα που είναι αναγκαία; Η όταν με αυτό τον τρόπο τους εχθρεύονται;

Σύμπασα η κοινωνία όταν ανακύπτουν τέτοια θέματα, δεν τα καλοβλέπει κι ας είναι απέξω.

Χθες πραγματοποιήθηκε μια συγκέντρωση-πορεία από μεμονωμένο αριθμό συνδικαλιστικών ενώσεων πρωτοβαθμίων που οι συμμετέχοντες κατά την άποψή μου, έκαναν αισθητή την παρουσία τους, αλλά με συνδιοργανώτριες τις δυο μεγαλύτερες ενώσεις Αθηνών και Θεσσαλονίκης, θα έπρεπε να είναι παραπάνω θορυβώδης και δεν έπεισε για το διακύβευμα.

Με δεδομένο μάλιστα όταν προ εβδομάδος έγινε και μια προσυγγέντρωση που την ονομάτισαν σιωπηλή διαμαρτυρία, στην έδρα των Αστυνομικών επιχειρήσεων.

Αλήθεια, τι σημαίνει σιωπηλή διαμαρτυρία, όταν έχεις να εκφράσεις κάποια αιτήματα; Το δυσάρεστο δε, χθες ήταν όχι τόσο ο αριθμός των διαμαρτυρομένων, αλλά τα επικριτικά σχόλια των πολιτών στις αναρτήσεις της είδησης, από τα διάφορα site. Σίγουρα οι κακοπροαίρετοι είναι πολλοί, αλλά χθες ήταν υπερβολικά πολλά τα δυσμενή σχόλια. Τα είδατε!

Και πως να μην είναι άλλωστε όταν προβάλλεται ως αίτημα, το επίδομα δυσμενούς διαβίωσης, όταν προ ετών δόθηκε για ένστολους των παραμεθορίων περιοχών…Ποιο είναι το ορθόν; Ας το βάφτιζαν κάπως αλλιώς. Δεν συνάδει η δυσμενή διαβίωση για μια κοινωνική ομάδα και μόνο με τις κρατούσες οικονομικές συνθήκες…

Με εκτίμηση προς άπαντες, αλλά ο σκοπός ας γίνει σαφέστερος, μόνο εν ομοφωνία, θα κερδίσετε κάτι επιπλέον, διαφορετικά χαρακτηρίζεστε καινοφανείς και ξένοι με τα ζητήματα που σας αφορούν.

Η «εξουσία» αν είναι να έρθει, θα έρθει με επιχειρήματα. Και προσέξτε κυρίως τους υποκινητές…

Καραδήμας Νίκος