Κώστας Παπαδάκης: Καταγγελίες για συγκάλυψη παρανομιών ανώτατων αστυνομικών και σφοδρή επίθεση σε δικαστικούς – «Κανένα κάγκελο δεν θα τους σώσει»

 
Με ιδιαίτερα αιχμηρές εκφράσεις κατά της κυβέρνησης και λειτουργών της Δικαιοσύνης τοποθετήθηκε δημόσια ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, εξαπολύοντας βαρύτατες καταγγελίες περί συγκάλυψης, δικαστικών σκευωριών και καταδίκης αθώων πολιτών. Αίσθηση προκαλεί η αναφορά του ότι «κανένα κάγκελο δεν θα τους σώσει όταν έρθει η ώρα», καθώς και η απαίτησή του για παραιτήσεις.
Σε δημόσια ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης άσκησε σκληρή κριτική στον τρόπο λειτουργίας της Δικαιοσύνης, συνδέοντας διαφορετικές υποθέσεις που έχουν απασχολήσει την επικαιρότητα, μεταξύ των οποίων οι υποκλοπές, η τραγωδία των Τεμπών και η υπόθεση της Marfin.
Ο ίδιος καταγγέλλει ότι πρόσωπα που, κατά τους ισχυρισμούς του, συγκαλύπτουν παρανομίες ανώτατων αστυνομικών και έχουν οδηγήσει στο αρχείο σοβαρές υποθέσεις, είναι εκείνα που «γεμίζουν τις φυλακές με αθώους» και δημιουργούν δικαστικές σκευωρίες.
Μάλιστα, αναφέρεται χαρακτηριστικά στην υπόθεση της Marfin, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες πρακτικές εξυπηρετούν την προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης του δόγματος «νόμος και τάξη».

Αιχμές για ανώτατους αστυνομικούς και δικαστικούς λειτουργούς

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η αναφορά του σε φερόμενη συγκάλυψη παρανομιών ανώτατων αστυνομικών, την οποία συνδέει με την προστασία συγγενικού προσώπου υπουργού.
Παράλληλα, κάνει λόγο για αρχειοθέτηση της υπόθεσης των υποκλοπών και αναφέρεται στην Propatria, υποστηρίζοντας ότι σοβαρές υποθέσεις δεν αντιμετωπίζονται με την ίδια αυστηρότητα που, κατά την άποψή του, επιδεικνύεται σε άλλες περιπτώσεις.
Πρόκειται για ιδιαίτερα σοβαρούς ισχυρισμούς, οι οποίοι διατυπώνονται από τον ίδιο χωρίς να παρατίθενται στη συγκεκριμένη ανάρτηση αποδεικτικά στοιχεία. Ως εκ τούτου, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως διαπιστωμένα γεγονότα.
Ο δικηγόρος στρέφεται επίσης εναντίον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, καταγγέλλοντας ότι επέδειξε ακραία συμπεριφορά απέναντι σε δικαστές που διαφώνησαν μαζί του, χωρίς ωστόσο να αναπτύσσει αναλυτικά τα πραγματικά περιστατικά στα οποία αναφέρεται.

«Κανένα κάγκελο δεν θα τους σώσει όταν έρθει η ώρα»

Το πλέον αιχμηρό σημείο της ανάρτησης αφορά τα μέτρα ασφαλείας γύρω από τον Άρειο Πάγο.
«Κάτι ξέρουν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και βάζουν κάγκελα γύρω γύρω από τον Άρειο Πάγο. Αν και κανένα κάγκελο δεν θα τους σώσει όταν έρθει η ώρα», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η συγκεκριμένη διατύπωση προκαλεί εύλογο προβληματισμό λόγω της έντασης και της αμφισημίας της. Αν και δεν μπορεί να συναχθεί αυτομάτως ότι συνιστά απειλή, η χρήση τέτοιων εκφράσεων στον δημόσιο λόγο, ιδιαίτερα όταν αφορούν δικαστικούς θεσμούς και λειτουργούς, εγείρει ερωτήματα για τα όρια της θεμιτής και αναγκαίας κριτικής.
Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και η δυνατότητα δημόσιου ελέγχου των αποφάσεών της αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Η άσκηση κριτικής, ωστόσο, αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα όταν συνοδεύεται από συγκεκριμένα στοιχεία και σαφή επιχειρηματολογία.

Ζητά παραιτήσεις με προσωπικές αιχμές

Ο Κώστας Παπαδάκης ολοκληρώνει την παρέμβασή του με ιδιαίτερα σκληρούς χαρακτηρισμούς, αναφέροντας ότι «η δικαιοσύνη τους είναι σαν την αισθητική τους».
Στη συνέχεια υποστηρίζει ότι «αμφότεροι οι Φλωρίδηδες» όφειλαν να έχουν παραιτηθεί, προσθέτοντας ότι το ήθος τους δεν περιποιεί τιμή στους θεσμούς που υπηρετούν.
Η ανάρτηση δεν αποσαφηνίζει πλήρως τα πρόσωπα στα οποία αναφέρεται με τη συγκεκριμένη διατύπωση.

Η κριτική στους θεσμούς και η ευθύνη του δημόσιου λόγου

Η παρέμβαση του Κώστα Παπαδάκη αναδεικνύει για ακόμη μία φορά την ένταση που επικρατεί στον δημόσιο διάλογο γύρω από τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Οι καταγγελίες για αστυνομική αυθαιρεσία, συγκάλυψη και δικαστικές πλημμέλειες οφείλουν να διερευνώνται όταν συνοδεύονται από συγκεκριμένα στοιχεία, ανεξάρτητα από την πολιτική ή επαγγελματική ιδιότητα εκείνου που τις διατυπώνει.
Ταυτόχρονα, η σοβαρότητα τέτοιων ισχυρισμών απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Η δημόσια αμφισβήτηση δικαστικών αποφάσεων είναι θεμιτή, όπως θεμιτή είναι και η αυστηρή κριτική προς κυβερνητικά στελέχη και δικαστικούς λειτουργούς.
Άλλο όμως η τεκμηριωμένη καταγγελία και άλλο η γενικευμένη απόδοση συγκάλυψης και σκοπιμοτήτων χωρίς την παράθεση συγκεκριμένων αποδείξεων.
Το ίδιο ισχύει και για εκφράσεις όπως «κανένα κάγκελο δεν θα τους σώσει», οι οποίες, ανεξάρτητα από την πρόθεση του συντάκτη τους, είναι πιθανό να εκληφθούν με διαφορετικούς τρόπους.
Σε μια περίοδο έντονης αμφισβήτησης των θεσμών, η υπευθυνότητα στον δημόσιο λόγο αποτελεί υποχρέωση όλων, ιδιαίτερα όσων συμμετέχουν ενεργά στην απονομή της Δικαιοσύνης ή ασκούν δημόσια κριτική σε αυτήν.