Μανώλης Σταυρακάκης: Οι συνδικαλιστικοί αγώνες πίσω από την Ημέρα της Αστυνομίας
Τις διεκδικήσεις που προηγήθηκαν της καθιέρωσης της Ημέρας της Αστυνομίας και της Ημέρας Μνήμης των Πεσόντων αναδεικνύει ο δημοσιογράφος της ΠΟΑΣΥ, Μανώλης Σταυρακάκης, σε ανάρτησή του με αφορμή την 20ή Οκτωβρίου.
Μια ιστορική αναδρομή με σαφές συνδικαλιστικό μήνυμα επιχειρεί ο Μανώλης Σταυρακάκης, υπογραμμίζοντας ότι η δημόσια αναγνώριση της προσφοράς των αστυνομικών υπήρξε αποτέλεσμα επίμονων πρωτοβουλιών και αγώνων.
Όπως επισημαίνει, πίσω από τις σημερινές τελετές βρίσκονται άνθρωποι που διεκδίκησαν θεσμικές αλλαγές, σε περιόδους κατά τις οποίες η σχέση της Αστυνομίας με την κοινωνία παρέμενε επιβαρυμένη από ιστορικές μνήμες και προκαταλήψεις.
Από την πρωτοβουλία της ΠΟΑΣΥ στην επίσημη αναγνώριση
Σύμφωνα με την αναδρομή του, τον Μάιο του 1997 το 8ο Συνέδριο της ΠΟΑΣΥ, επί προεδρίας Δημήτρη Κυριαζίδη, καθιέρωσε το πρώτο Ψυχοσάββατο κάθε έτους ως Ημέρα Μνήμης των αστυνομικών που έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.
Η απόφαση ενσωματώθηκε στο Καταστατικό της Ομοσπονδίας και ακολούθησαν διεκδικήσεις για την επίσημη αναγνώριση της ημέρας, την πανελλαδική τέλεση μνημοσύνων, την καταγραφή των πεσόντων και την ανέγερση μνημείου προς τιμήν τους. Όπως αναφέρει ο ίδιος, η επίσημη αναγνώριση ήρθε το 2001, έπειτα από επιφυλάξεις της τότε υπηρεσιακής ηγεσίας.
Ο Μανώλης Σταυρακάκης αποδίδει επίσης ιδιαίτερη σημασία στην πρόταση που διατυπώθηκε τον Μάιο του 1998, στο 4ο Συνέδριο της ΠΕΝΑΑ, της σημερινής ΠΟΑΞΙΑ, επί προεδρίας Ηλία Βλαχογιάννη, για την καθιέρωση της 20ής Οκτωβρίου ως Ημέρας του Έλληνα Αστυνομικού.
Στην ανάρτησή του τοποθετεί τον πρώτο επίσημο εορτασμό στις 28 Νοεμβρίου 2002, επί υπουργίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, και τη νομοθετική κατοχύρωση στο 2003.
Η διαμαρτυρία με το μαύρο πανό
Ξεχωριστή θέση στην αφήγησή του καταλαμβάνουν τα γεγονότα του Οκτωβρίου του 2003. Ο δημοσιογράφος υπενθυμίζει την αστυνομική επέμβαση με χρήση χημικών κατά αστυνομικών, πυροσβεστών και λιμενικών που διαμαρτύρονταν έξω από το υπουργείο Οικονομικών για την αναγνώριση της επικινδυνότητας της εργασίας τους.
Όπως περιγράφει, δώδεκα ημέρες αργότερα, στον επίσημο εορτασμό της Ημέρας της Αστυνομίας στο Χίλτον, τα προεδρεία των συνδικαλιστικών Ομοσπονδιών αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην τελετή και πραγματοποίησαν διαμαρτυρία με μαύρο πανό στον χώρο της εκδήλωσης.
Ο ίδιος παρουσιάζει τη συγκεκριμένη στάση ως πράξη συνδικαλιστικής αξιοπρέπειας, συνδέοντας την απόδοση τιμής στην Αστυνομία με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ανθρώπων της.
Το κεντρικό μήνυμα της παρέμβασής του είναι ότι η Ημέρα της Αστυνομίας και η Ημέρα Μνήμης των Πεσόντων αποτελούν κατακτήσεις με συγκεκριμένη ιστορική διαδρομή. Μια διαδρομή που, όπως τονίζει, αναδεικνύει τον αστυνομικό ως εργαζόμενο, οικογενειάρχη και δημόσιο λειτουργό, ο οποίος μπορεί να κληθεί να πληρώσει με τη ζωή του την εκτέλεση του καθήκοντος.
.jpg)
Δημοσίευση σχολίουDefault CommentsFacebook Comments