Μανώλης Σταυρακάκης: Οι συνδικαλιστικοί αγώνες πίσω από την Ημέρα της Αστυνομίας

 


Τις διεκδικήσεις που προηγήθηκαν της καθιέρωσης της Ημέρας της Αστυνομίας και της Ημέρας Μνήμης των Πεσόντων αναδεικνύει ο δημοσιογράφος της ΠΟΑΣΥ, Μανώλης Σταυρακάκης, σε ανάρτησή του με αφορμή την 20ή Οκτωβρίου.

Μια ιστορική αναδρομή με σαφές συνδικαλιστικό μήνυμα επιχειρεί ο Μανώλης Σταυρακάκης, υπογραμμίζοντας ότι η δημόσια αναγνώριση της προσφοράς των αστυνομικών υπήρξε αποτέλεσμα επίμονων πρωτοβουλιών και αγώνων.

Όπως επισημαίνει, πίσω από τις σημερινές τελετές βρίσκονται άνθρωποι που διεκδίκησαν θεσμικές αλλαγές, σε περιόδους κατά τις οποίες η σχέση της Αστυνομίας με την κοινωνία παρέμενε επιβαρυμένη από ιστορικές μνήμες και προκαταλήψεις.

Από την πρωτοβουλία της ΠΟΑΣΥ στην επίσημη αναγνώριση

Σύμφωνα με την αναδρομή του, τον Μάιο του 1997 το 8ο Συνέδριο της ΠΟΑΣΥ, επί προεδρίας Δημήτρη Κυριαζίδη, καθιέρωσε το πρώτο Ψυχοσάββατο κάθε έτους ως Ημέρα Μνήμης των αστυνομικών που έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.

Η απόφαση ενσωματώθηκε στο Καταστατικό της Ομοσπονδίας και ακολούθησαν διεκδικήσεις για την επίσημη αναγνώριση της ημέρας, την πανελλαδική τέλεση μνημοσύνων, την καταγραφή των πεσόντων και την ανέγερση μνημείου προς τιμήν τους. Όπως αναφέρει ο ίδιος, η επίσημη αναγνώριση ήρθε το 2001, έπειτα από επιφυλάξεις της τότε υπηρεσιακής ηγεσίας.

Ο Μανώλης Σταυρακάκης αποδίδει επίσης ιδιαίτερη σημασία στην πρόταση που διατυπώθηκε τον Μάιο του 1998, στο 4ο Συνέδριο της ΠΕΝΑΑ, της σημερινής ΠΟΑΞΙΑ, επί προεδρίας Ηλία Βλαχογιάννη, για την καθιέρωση της 20ής Οκτωβρίου ως Ημέρας του Έλληνα Αστυνομικού.

Στην ανάρτησή του τοποθετεί τον πρώτο επίσημο εορτασμό στις 28 Νοεμβρίου 2002, επί υπουργίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, και τη νομοθετική κατοχύρωση στο 2003.

Η διαμαρτυρία με το μαύρο πανό

Ξεχωριστή θέση στην αφήγησή του καταλαμβάνουν τα γεγονότα του Οκτωβρίου του 2003. Ο δημοσιογράφος υπενθυμίζει την αστυνομική επέμβαση με χρήση χημικών κατά αστυνομικών, πυροσβεστών και λιμενικών που διαμαρτύρονταν έξω από το υπουργείο Οικονομικών για την αναγνώριση της επικινδυνότητας της εργασίας τους.

Όπως περιγράφει, δώδεκα ημέρες αργότερα, στον επίσημο εορτασμό της Ημέρας της Αστυνομίας στο Χίλτον, τα προεδρεία των συνδικαλιστικών Ομοσπονδιών αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην τελετή και πραγματοποίησαν διαμαρτυρία με μαύρο πανό στον χώρο της εκδήλωσης.

Ο ίδιος παρουσιάζει τη συγκεκριμένη στάση ως πράξη συνδικαλιστικής αξιοπρέπειας, συνδέοντας την απόδοση τιμής στην Αστυνομία με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ανθρώπων της.

Το κεντρικό μήνυμα της παρέμβασής του είναι ότι η Ημέρα της Αστυνομίας και η Ημέρα Μνήμης των Πεσόντων αποτελούν κατακτήσεις με συγκεκριμένη ιστορική διαδρομή. Μια διαδρομή που, όπως τονίζει, αναδεικνύει τον αστυνομικό ως εργαζόμενο, οικογενειάρχη και δημόσιο λειτουργό, ο οποίος μπορεί να κληθεί να πληρώσει με τη ζωή του την εκτέλεση του καθήκοντος.

Πηγή: Η ανάρτηση του Μανώλη Σταυρακάκη

Related

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ 2622899752491935586

Δημοσίευση σχολίουDefault Comments

emo-but-icon

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και ενημερωθείτε άμεσα!

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και ενημερωθείτε άμεσα!
Υπάρχει ένας πιο γρήγορος τρόπος να ενημερώνεσαι... 👀 Οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες μας ξέρουν ήδη πού βρίσκονται.

Προτεινομενη αναρτηση

Τι Αστυνομία θέλουμε;

Κάθε φορά που ένα περιστατικό αστυνομικής βίας προκαλεί αντιδράσεις, κάθε φορά που ένας αστυνομικός τραυματίζεται εν ώρα υπηρεσίας, κάθε φορ...

Δημοφιλεις αναρτησεις εβδομαδας

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το katechacker.gr είναι η «φωνή» του Έλληνα αστυνομικού. Στείλε μας τις καταγγελίες σου, τα άρθρα σου, στο katechaker@gmail.com

Νομική σημείωση

Τα επώνυμα άρθρα, επιστολές και παρεμβάσεις εκφράζουν τους υπογράφοντες συντάκτες τους και η δημοσίευσή τους δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη υιοθέτηση των απόψεών τους από το Katehacker.gr. Ανακοινώσεις και δημόσιες τοποθετήσεις τρίτων αποδίδονται στις αντίστοιχες πηγές τους. Για διορθώσεις, δικαίωμα απάντησης ή ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας και φωτογραφικού υλικού: katechaker@gmail.com.

ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΚΡΟΣΟ

ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΚΡΟΣΟ
Το πέρασμα του Μισισιπή φίλευε αισθαντικά και απλόχερα μια απολαυστική διέλευση σε κάθε ταξιδευτή. Ακόμα και όταν τα τεράστια αμφίβια και τα επικίνδυνα ερπετά τις μέρες του ζευγαρώματος καιροφυλακτούσαν ακούνητα για να θυμίζουν υφάλους. Το τελευταίο ταξίδι μαζί της...

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Στις δυο λίμνες (άλλοθι)

Στις δυο λίμνες (άλλοθι)
Η μικρή σκακίστρια βίωνε το δικό της δράμα στη λίμνη των διχασμένων παγετώνων. Μόνο ένας ανυπότακτος αίγαγρος θα τη συντρόφευε στις θύμησες. Οι μοιραίοι θάνατοι, ο αναπόφευκτος εγκλεισμός, οι προγραφές, η επαπειλούμενη ποινή για μια δολοφονία και η ανέλπιστη δωρεά ζωτικού οργάνου, πού θα οδηγούσε τελικά το ριζικό όλων; Θύτη ή θύμα θα έδειχνε το ορφανό βιολογικό υλικό; Το μοναδικό εύρημα στον βαμβακοφόρο στειλεό θα ταυτοποιούταν;

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
Μια κρυμμένη επιστολή στο παλιό σερβάν, κληροδότημα μιας άτυπης αδερφομοιρασιάς έμελλε να δρομολογήσει απρόσμενες εξελίξεις. Η σχέση του Νικηφόρου με τη Λυδία, αποκτούσε υπόσταση, στη δεκαετία του εβδομήντα, στην παροπλισμένη ωχρά ντρεζίνα. Τίποτα δεν προμήνυε, μέχρι τότε, την ανεξήγητη γονιδιακή αλληλουχία.

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Δημοφιλεις αναρτησεις μηνα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

item