Θαυμάστε συνδικαλισμό… Οι συνάδελφοι στο μοναστήρι και κάποιοι μετρούν ακόμη ψήφους


Η δημόσια απάντηση του Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα της ΕΑΣΥΑ σε κριτική που ασκήθηκε μέσω επιστολής αναγνώστη προκαλεί, αν μη τι άλλο, προβληματισμό για το επίπεδο στο οποίο επιλέγεται να διεξαχθεί ο συνδικαλιστικός διάλογος.

«Παρασιτικά», «συνδικαλιστικό βάρος μικρότερο από το βάρος ενός πούπουλου», «15 ψήφοι, 5 ψήφοι και την επόμενη μόνο τη δική σας».

Θαυμάστε συνδικαλισμό…

Αντί απαντήσεων επί της ουσίας στα ζητήματα που τέθηκαν, διαβάσαμε προσωπικούς χαρακτηρισμούς, απαξίωση και —κυρίως— καταμέτρηση ψήφων.

Και όλα αυτά την ώρα που αστυνομικοί βρίσκονται στην Πάρο για υπηρεσιακές ανάγκες και κάποιοι εξ αυτών, αντί να έχουν εξασφαλισμένο ένα κατάλυμα που θα τους επιτρέπει να ξεκουραστούν αξιοπρεπώς μετά την υπηρεσία τους, φιλοξενούνται σε κοιτώνες μοναστηριού.

Αλλά προφανώς αυτά είναι λεπτομέρειες.

Προέχει να θυμηθούμε ποιος πήρε 15 ψήφους και ποιος 5.

Οι συνάδελφοι μπορούν να κάνουν λίγη υπομονή. Άλλωστε, με τέτοια εξέλιξη στις συνθήκες διαμονής, από τα ξενοδοχεία περάσαμε στα μοναστήρια και στο επόμενο υπηρεσιακό ταξίδι ίσως προβλεφθεί και κελί.

Μοναχικό, φυσικά.

Υπάρχει όμως κάτι πολύ σοβαρότερο πίσω από την ειρωνεία.

Ο συνδικαλιστής δεν εκλέγεται μόνο για εκείνους που τον ψήφισαν. Από τη στιγμή που αναλαμβάνει θεσμική θέση, οφείλει να ακούει και να εκπροσωπεί όλους τους συναδέλφους, ακόμη και εκείνους που διαφωνούν μαζί του, τον επικρίνουν ή δεν τον ψήφισαν ποτέ.

Οι ψήφοι δίνουν θέσεις.

Δεν δίνουν αλάθητο. Και ασφαλώς δεν αποτελούν απάντηση στα προβλήματα των αστυνομικών.

Όταν λοιπόν έρχεται η κριτική, η απάντηση ενός θεσμικού εκπροσώπου θα έπρεπε να είναι απλή: τι έκανε, τι ζήτησε, πότε παρενέβη και ποιο αποτέλεσμα πέτυχε για τους συναδέλφους του.

Όχι πόσα «κουκιά» πήρε ο ένας και πόσα ο άλλος.

Γιατί στο τέλος οι ίδιοι οι αστυνομικοί κρίνουν. Και θυμούνται.

Ιδίως όταν έρχεται ξανά η ώρα που οι ψήφοι πράγματι έχουν σημασία.

Υ.Γ.

Και μια απαραίτητη διευκρίνιση προς όσους έσπευσαν να ανακαλύψουν πίσω από την επιστολή συνδικαλιστικούς αντιπάλους και εκλογικές σκοπιμότητες:

Αυτός που έστειλε την επιστολή στο Katehacker δεν είναι συνδικαλιστής. Ούτε κάποιος παλιός εκλογικός σας αντίπαλος.

Ίσως λοιπόν το πρόβλημα να μην βρίσκεται εκεί όπου το αναζητήσατε.

Ίσως βρίσκεται πολύ πιο κοντά.

Δημήτριος Καραγιαννόπουλος

 

 

Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ  του κ ΑΛΕΞΙΟΥ στο policenet

 

 

Related

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ 4702745873629790619

Δημοσίευση σχολίουDefault Comments

emo-but-icon

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και ενημερωθείτε άμεσα!

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και ενημερωθείτε άμεσα!
Υπάρχει ένας πιο γρήγορος τρόπος να ενημερώνεσαι... 👀 Οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες μας ξέρουν ήδη πού βρίσκονται.

Προτεινομενη αναρτηση

Τι Αστυνομία θέλουμε;

Κάθε φορά που ένα περιστατικό αστυνομικής βίας προκαλεί αντιδράσεις, κάθε φορά που ένας αστυνομικός τραυματίζεται εν ώρα υπηρεσίας, κάθε φορ...

Δημοφιλεις αναρτησεις εβδομαδας

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το katechacker.gr είναι η «φωνή» του Έλληνα αστυνομικού. Στείλε μας τις καταγγελίες σου, τα άρθρα σου, στο katechaker@gmail.com

ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΚΡΟΣΟ

ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΚΡΟΣΟ
Το πέρασμα του Μισισιπή φίλευε αισθαντικά και απλόχερα μια απολαυστική διέλευση σε κάθε ταξιδευτή. Ακόμα και όταν τα τεράστια αμφίβια και τα επικίνδυνα ερπετά τις μέρες του ζευγαρώματος καιροφυλακτούσαν ακούνητα για να θυμίζουν υφάλους. Το τελευταίο ταξίδι μαζί της...

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Στις δυο λίμνες (άλλοθι)

Στις δυο λίμνες (άλλοθι)
Η μικρή σκακίστρια βίωνε το δικό της δράμα στη λίμνη των διχασμένων παγετώνων. Μόνο ένας ανυπότακτος αίγαγρος θα τη συντρόφευε στις θύμησες. Οι μοιραίοι θάνατοι, ο αναπόφευκτος εγκλεισμός, οι προγραφές, η επαπειλούμενη ποινή για μια δολοφονία και η ανέλπιστη δωρεά ζωτικού οργάνου, πού θα οδηγούσε τελικά το ριζικό όλων; Θύτη ή θύμα θα έδειχνε το ορφανό βιολογικό υλικό; Το μοναδικό εύρημα στον βαμβακοφόρο στειλεό θα ταυτοποιούταν;

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
Μια κρυμμένη επιστολή στο παλιό σερβάν, κληροδότημα μιας άτυπης αδερφομοιρασιάς έμελλε να δρομολογήσει απρόσμενες εξελίξεις. Η σχέση του Νικηφόρου με τη Λυδία, αποκτούσε υπόσταση, στη δεκαετία του εβδομήντα, στην παροπλισμένη ωχρά ντρεζίνα. Τίποτα δεν προμήνυε, μέχρι τότε, την ανεξήγητη γονιδιακή αλληλουχία.

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Δημοφιλεις αναρτησεις μηνα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

item