Copy – paste το νέο μπλόκο στη δίκη για τον υιό Θεοδωρικάκο

 

Αντεισαγγελέας σε χρόνο-ρεκόρ άσκησε έφεση στο παραπεμπτικό βούλευμα για να αθωώσει τους εμπλεκόμενους στη συγκάλυψη της υπόθεσης ναρκωτικών του υπουργικού γόνου και της παρέας του.

Γιάννης Τσακαρισιάνος

Χρειάστηκε η παραπομπή στο ακροατήριο του πρώην αρχηγού της ΕΛΑΣ Μιχάλη Καραμαλάκη, των υφισταμένων του, του υιού Θεοδωρικάκου και της παρέας του για να καταστεί πλέον κατανοητό ακόμη και στον πλέον καλόπιστο ότι το σχέδιο συγκάλυψης μιας ήσσονος ποινικής σημασίας υπόθεσης, που όμως αφορούσε υπουργικό γόνο, δεν θα έληγε έτσι «απλά».

Το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, που για άλλους εμπλεκόμενους της κατηγορίας των κοινών θνητών θα ήταν η λογική εξέλιξη, εν προκειμένω έδωσε το έναυσμα για να συνεχιστεί –με τη συνδρομή πλέον της Δικαιοσύνης– μια ιλαροτραγωδία που εξελίσσεται εδώ και τριάμισι χρόνια.

Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ο αντεισαγγελέας εφετών Αστέριος Σεραφείμ κατάφερε να «μελετήσει» μια ογκωδέστατη δικογραφία και να συντάξει μια εκ διαμέτρου αντίθετη από εκείνη του Δικαστικού Συμβουλίου πρόταση 28 σελίδων! Ένα πραγματικό θαύμα παραγωγικότητας, όπου το «αστέρι» της Εισαγγελίας Εφετών πρόλαβε σε χρόνο μηδέν να διαβάσει, να αξιολογήσει και να… αθωώσει άπαντες.

Έτσι, εκεί που όλοι πίστεψαν ότι ο πρώην αρχηγός της ΕΛΑΣ και οι λοιποί εμπλεκόμενοι θα περνούσαν τη βάσανο του εδωλίου, ήρθε ο Αστ. Σεραφείμ ως από μηχανής θεός και κινούμενος με ταχύτητα φωτός ανακάτεψε για ακόμη μία φορά την τράπουλα. 

Έχοντας διαβάσει μια ογκωδέστατη δικογραφία, η προανάκριση της οποίας έχει κρατήσει σχεδόν τριάμισι χρόνια, ο κ. Αστέριος κατάφερε να συμπεράνει ότι ήταν «όλα καλώς καμωμένα» από τους τέσσερις νεαρούς και τους ένστολους που έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να συγκαλύψουν την υπόθεση, οπότε πρέπει «να εξαφανισθεί το εκκαλούμενο βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών»… και μαζί του το κατηγορητήριο που είχε συνταχθεί σε βάρος των συνολικά δώδεκα εμπλεκομένων. 

Τα όσα διαπίστωσαν οι δικαστές που απαρτίζουν το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών και παρέπεμψαν την προηγούμενη εβδομάδα στο εδώλιο τον πρώην αρχηγό της ΕΛΑΣ Μιχ. Καραμαλάκη με τους υφισταμένους του και τον υπουργικό γόνο με την παρέα του, με κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα, αλλά βαριάς ηθικής απαξίας, δεν έπεισαν τον κ. Αστέριο. Διαβάζοντας μάλιστα την πρότασή του εύκολα γίνεται αντιληπτή η «ταύτισή» της με προγενέστερη πρόταση της αντεισαγγελέα εφέτων Ροζαλίας Λάλλη. 

Πλήρης αντιγραφή

Αξιοσημείωτο είναι δε πώς μια απλή σύγκριση της πρότασης του Αστ. Σεραφείμ με της Ροζ. Λάλλη –η οποία είχε χρεωθεί την υπόθεση όταν μεθόδευσαν πειθαρχικό έλεγχο και «εξοστράκισαν» τον εισαγγελέα εφετών Δημήτρη Πιέρρο– αναδεικνύει αντιστοιχίες μέχρι και στα σημεία στίξης! Γεγονός που εγείρει το σοβαρό ερώτημα: Mήπως η πρακτική του copy – paste έχει πλέον αναχθεί σε επίσημη δικανική μέθοδο;

Και μπορεί το copy – paste πάνω στο οποίο η Ροζ. Λάλλη είχε πατήσει για να βγάλει λάδι τα πρωτοπαλίκαρα της ΕΛΑΣ, τον υπουργικό γόνο και την παρέα του εντέλει να ανετράπη με πάταγο από τον εισαγγελέα πρωτοδικών Νικόλαο Κοκαρίδα και το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, που είχε δεχτεί στο σύνολό της την παραπεμπτική εισήγηση του πρωτοδίκη εισαγγελέα, αυτή όμως η σειρά των γεγονότων δεν «άγγιξε» τον κ. Αστέριο.

Έτσι στα συμπεράσματά του ο κ. Αστέριος αναφέρει πως εκείνο το βράδυ όλως τυχαίως κατέφτασε ο προϊστάμενος βάρδιας στο σημείο, όπου αν και «αθώοι» κρατούνταν επί μιάμιση ώρα ο υπουργικός γόνος και οι φίλοι του, και ότι ο καταιγισμός τηλεφωνημάτων πρακτικά δεν έχει να πει κάτι με το περιστατικό.

Τα αποκαλυπτικά μηνύματα για το συμβάν που αντάλλαξε ο τότε επικεφαλής της Αμεσης Δράσης και στην πορεία καταγγέλλων Σπύρος Δόσχορης με μέλη της οικογένειάς του είναι «προσωπικό ημερολόγιο» και τέλος… δεν έχουμε να κάνουμε με εντοπισμό κάνναβης, καθώς απεφάνθη ο πραγματογνώμονας του Μιχ. Καραμαλάκη βλέποντας τις φωτογραφίες που έχει δει το πανελλήνιο ότι επρόκειτο για… καπνό.

Παράτυπο υλικό

Ο Αστ. Σεραφείμ φτάνει στο νομικά οξύμωρο σημείο να χτίσει ολόκληρη την αθωωτική επιχειρηματολογία του πάνω σε υλικό που ο ανώτερος του σε βαθμίδα εισαγγελικός λειτουργός (Δημ. Πιέρρος) είχε πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων.

Τότε ο Δημ. Πιέρρος είχε αφαιρέσει τις ένορκες καταθέσεις των εμπλεκόμενων αστυνομικών, οι οποίες είχαν δοθεί στους Αδιάφθορους και είχαν διαβιβαστεί από τον υπαρχηγό Α΄ πλέον της ΕΛΑΣ Παναγιώτη Πούπουζα, και ο λόγος ήταν ξεκάθαρος: οι καταθέσεις αυτές είχαν ληφθεί εκτός δικονομικού πλαισίου, χωρίς τη σχετική παραγγελία από τον τότε αρμόδιο εισαγγελέα.

Στη διάταξη Πιέρρου προς τον εισαγγελέα Ιωάννη Σέβη τονιζόταν: «Προς αιτιολόγηση της αρχειοθέτησης της υπόθεσης… γίνεται επίκληση των ενόρκων καταθέσεων των υπόπτων […] οι οποίες αφενός ουδέν εχέγγυο αξιοπιστίας δύναται να παράσχουν, […] αφετέρου δε και πιο σημαντικό δεν υφίσταται ως στοιχείο, αφού έχουν… τεθεί στο αρχείο».

Επ’ αυτού μάλιστα ο εισαγγελέας εφετών είχε παραγγείλει ξεχωριστή έρευνα για να αναζητηθούν τυχόν πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες των στελεχών του Εσωτερικών Υποθέσεων που αυθαιρέτησαν λαμβάνοντας αυτές τις καταθέσεις και διαβιβάζοντάς τες στον εισαγγελέα Σέβη, ο οποίος είχε χρεωθεί την υπόθεση.

Οι διώξεις Πιέρρου

Τόσο ο Δ. Πιέρρος όσο και ο Ν. Κοκαρίδας είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν οι ανάλογες ενδείξεις ενοχής για άσκηση ποινικής δίωξης και για παραπομπή σε δίκη ακόμη και του ίδιου του πρώην αρχηγού της ΕΛΑΣ Μιχ. Καραμαλάκη.

Οι κατηγορίες αφορούσαν το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας στην υποκίνηση υφισταμένων σε παράνομες πράξεις συγκάλυψης. Παράλληλα περιλάμβαναν την κατηγορία της παράνομης βίας, η οποία συνίστατο στον εκβιαστικό εξαναγκασμό του Σπ. Δόσχορη να δώσει το επίμαχο βράδυ μια εντελώς παράνομη εντολή που απαιτούσε να καταστραφούν επιτόπου τα κατασχεθέντα ναρκωτικά και να αφεθούν ελεύθεροι οι συλληφθέντες, υπό την ωμή απειλή της άμεσης, υποχρεωτικής συνταξιοδότησης του αξιωματικού που τόλμησε να κάνει τον έλεγχο. Ο Δ. Πιέρρος είχε προχωρήσει διατάσσοντας διώξεις για «προμήθεια και κατοχή ναρκωτικών ουσιών προς ιδία χρήση από κοινού» για τον υπουργικό γόνο και την παρέα του, καθώς και για «υπόθαλψη εγκληματία από κοινού κατά συρροή» για τους πειθήνιους αστυνομικούς.

Και η ΕΔΕ… κομπλέ

Εξίσου εντυπωσιακή είναι η τυφλή, σχεδόν θρησκευτική εμπιστοσύνη του Αστ. Σεραφείμ στις εσωτερικές έρευνες (ΕΔΕ) της αστυνομίας. Παρά το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Δ. Πιέρρος είχε κατακεραυνώσει την περιβόητη απαλλακτική ΕΔΕ, αναφέροντας ξεκάθαρα πως «στηρίχτηκε αποκλειστικά στις καταθέσεις των ίδιων των εμπλεκομένων» και συνεπώς «δεν κρίνεται (ως) αξιόπιστο αποδεικτικό στοιχείο», το αφήγημα προχώρησε ανενόχλητο.

Επιπλέον ο Αστ. Σεραφείμ φτάνει στο ασύλληπτο σημείο να επικαλείται σοβαρά το ημερήσιο δελτίο συμβάντων, στο οποίο οι ίδιοι οι ελεγχόμενοι αστυνομικοί έγραψαν στο τέλος της βάρδιας τους ότι «όλα είχαν καλώς». Η λογική εδώ είναι αφοπλιστική: Διότι, ως γνωστόν στα παγκόσμια εγχειρίδια εγκληματολογίας, εάν μια ομάδα αστυνομικών προέβαινε ποτέ σε μια παράνομη, χαριστική συγκάλυψη υπόθεσης ναρκωτικών προς χάριν της οικογένειας ενός εν ενεργεία υπουργού (τότε ΠροΠο), θα φρόντιζε οπωσδήποτε να το καταγράψει αναλυτικά με έντονα γράμματα και υπογραφές στο επίσημο βιβλίο βάρδιας της υπηρεσίας.

Οι τηλεφωνικές συμπτώσεις

Η προσέγγιση του Αστ. Σεραφείμ έρχεται σε μετωπική σύγκρουση με εκείνη των Πιέρρου και Κοκαρίδα που είχαν αναδείξει την παραδοξότητα των γεγονότων εκείνης της βραδιάς. Έχουν υπογραμμίσει ότι δεν υπάρχει απολύτως καμία λογική εξήγηση για το πώς σε έναν «απλό έλεγχο» ρουτίνας συνέβησαν τόσο απανωτά παράδοξα.

Αρχικά η ενημέρωση του προϊσταμένου Φώτη Μπράμη έγινε αποκλειστικά τηλεφωνικά και όχι μέσω του υπηρεσιακού ασυρμάτου, όπου ως γνωστόν καταγράφονται επίσημα όλες οι συνομιλίες. Ακολούθησε η άμεση επιτόπια μετάβαση του ίδιου του Μπράμη στο σημείο του ελέγχου, μια κίνηση ασυνήθιστη για τα δεδομένα. Πρακτική εξήγηση είναι να ήθελε να γνωρίσει τον υιό του υπουργού Προστασίας του Πολίτη και να μεταφέρει κάποιον καλό λόγο στον πατέρα του. Επιπλέον, η αλυσίδα των γεγονότων συνεχίστηκε με την ενημέρωση από τον Μπράμη του τότε αρχηγού της ΕΛΑΣ Μιχ. Καραμαλάκη, για να κορυφωθεί με αλλεπάλληλες, νυχτερινές τηλεφωνικές κλήσεις του ίδιου του αρχηγού ΕΛΑΣ προς τον απλό αξιωματικό που βρισκόταν στο πεδίο και έκανε τον έλεγχο.

Για να «δέσει» ωστόσο η απαράμιλλη αθωωτική πρόταση του Αστ. Σεραφείμ έπρεπε να απαξιωθεί πλήρως το προσωπικό ημερολόγιο του καταγγέλλοντoς αξιωματικού (Δόσχορη). Το έγγραφο αυτό βαφτίζεται με συνοπτικές διαδικασίες δικό του δημιούργημα και «προσωπικό ημερολόγιο», εν ολίγοις δηλαδή ως κατασκευασμένο. Το ακλόνητο επιχείρημα της εισαγγελίας για να το ακυρώσει βασίζεται στο γεγονός ότι το ημερολόγιο ανέφερε το ακριβές βάρος της κατασχεθείσας ουσίας, ήτοι «8,9 γραμμάρια». Βέβαια η εικόνα που αποτυπώνει τις σημειώσεις Δόσχορη έχει ελεγχθεί από ειδικό πραγματογνώμονα κι έχει αποδειχτεί ότι όντως τραβήχτηκε την επίμαχη μέρα του τυχαίου και μοιραίου ελέγχου του υιού Θεοδωρικάκου από την ομάδα ΔΙΑΣ.

«Θεσμική εκτροπή της ποινικής διαδικασίας» 

Γιάγκος Λαμπίρης 

«Όταν η εισαγγελική κρίση μετατρέπεται στην καλύτερη υπερασπιστική γραμμή των κατηγορουμένων, τότε πρόκειται για θεσμική εκτροπή της ποινικής διαδικασίας» σημειώνει ο Γιάγκος Λαμπίρης, δικηγόρος του καταγγέλλοντoς Δόσχορη που είναι πλέον κι ένας εκ των κατηγορουμένων. Ολόκληρη η δήλωσή του στο Documento έχει ως εξής:

«Η υπόθεση δεν βρίσκεται πλέον μόνο ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών. Βρίσκεται ενώπιον μιας ευθείας θεσμικής δοκιμασίας για την ίδια τη λειτουργία της ποινικής Δικαιοσύνης.

Έπειτα από ρητή, ειδική και τεκμηριωμένη παραγγελία Εισαγγελέα Εφετών, με την οποία αποκλείστηκαν ως μη νόμιμα και μη αξιόπιστα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα και διατάχτηκε η άσκηση ποινικών διώξεων, ακολούθησαν κρίσεις αντεισαγγελέων εφετών, νεότερων και προδήλως λιγότερο έμπειρων, οι οποίες εμφανίζονται να αποδομούν στην πράξη την ανώτερη εισαγγελική κρίση. Ας καταργηθεί λοιπόν η έννοια της εισαγγελικής ιεραρχίας και ας ομολογηθεί ευθέως ότι κάθε υφιστάμενος εισαγγελικός λειτουργός δύναται, κατά περίπτωση και κατά βούληση, να ακυρώνει όσα προηγήθηκαν, ακόμη και όταν αυτά ερείδονται σε σαφείς διατάξεις νόμου, σε πάγια νομολογία και σε ρητή ανώτερη εισαγγελική παραγγελία.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Όταν υφιστάμενοι εισαγγελικοί λειτουργοί επαναφέρουν στο προσκήνιο ένορκες καταθέσεις προσώπων που έχουν ήδη αποκτήσει θέση κατηγορουμένων και των οποίων η αξιοποίηση ρητά αποκλείεται εκ του νόμου και όταν η εισαγγελική κρίση μετατρέπεται στην καλύτερη υπερασπιστική γραμμή των κατηγορουμένων, τότε πρόκειται για θεσμική εκτροπή της ποινικής διαδικασίας.

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών, με ομόφωνο παραπεμπτικό βούλευμα και σύμφωνη εισαγγελική πρόταση, αποκατέστησε τη θεσμική τάξη και έστειλε την υπόθεση εκεί όπου έπρεπε εξαρχής να οδηγηθεί: στο δημόσιο ακροατήριο. Η νέα προσπάθεια ανατροπής αυτής της πορείας πρέπει θεσμικά να απαντηθεί.

Η Επιθεώρηση του Άρειου Πάγου και οι ενώσεις δικαστικών λειτουργών οφείλουν να προστατεύσουν το κύρος της Δικαιοσύνης από πρακτικές που το διασύρουν και το ευτελίζουν. Διατηρώ ακλόνητη εμπιστοσύνη στην πλειονότητα των έντιμων και θαρραλέων δικαστικών λειτουργών, οι οποίοι, παρότι γνωρίζουν ότι η Δικαιοσύνη πάσχει από σοβαρό έλλειμμα ανεξαρτησίας, κρατούν την ψυχή και τη συνείδησή τους καθαρές και αρνούνται να μετατραπούν σε οσφυοκάμπτες, αριβίστες, θεσιθήρες και ιδιοτελείς υπηρέτες κάθε εξουσίας».

documentonews.gr