Οι ασχετοσύνες των ημερών, ας τελειώσουν. Η πολιτεία οφείλει να δράσει…

Και τι δεν ακούσαμε αυτές τις μέρες για το περιστατικό του Άργους. Ευτυχώς έφυγαν για διακοπές οι τηλεοπτικοί εισαγγελείς. Άφησαν πίσω τους όμως τα τσικό των αναλυτών και φοβούμαστε τις gest εμφανίσεις τους που καραδοκούν.

Συμβουλευτικά τους εξορκίζουμε, αν θέλουν να εκλεγούν στο Ελληνικό κοινοβούλιο, μη φιλεύουν με αίμα τα αυτιά και τα μάτια των τηλεθεατών. Ας πάνε στα χωριά τους να ασχοληθούν με γκρεμισμένα γιοφύρια, με ημιτελή αρδευτικά έργα των καλαμποκιών και τόσα άλλα χρονίζοντα θέματα των περιφερειών τους, στις οποίες θέλουν να εκλεγούν.

Κάποιοι δε από τους ειδικούς αναλυτές των αστυνομικών δρώμενων, δεν διστάζουν να εμφανίζουν τις πομπές τους ως αναρτήσεις στα social media με εκατοντάδες αρνητικά σχόλια σε βάρος των και αυτοί να επαίρονται για τα κατορθώματά τους.

Ακούσαμε για τον τοίχο της Καισαριανής και τις εκτελέσεις από Γερμανούς κατακτητές. Με αυτό τον τρόπο αναφέρθηκε στο ατυχές περιστατικό του Άργους ένας από αυτούς. Παρομοίασε δηλαδή τους πυροβολισμούς των αστυνομικών μετά από καταδίωξη κάποιου που έφερε όπλο και δεν υπάκουσε στο σήμα ελέγχου με τα πυρά των Γερμανών.

Ακούσαμε ότι έπρεπε να πυροβολήσουν στα πόδια, όπως θα έκανε αν ήταν αυτός ακόμη στην υπηρεσία. Να υποθέσουμε από τις περιορισμένες φορές που θα έκανε υπηρεσία, λόγω της πολύχρονης συνδικαλιστικής του δράσης και των γνωστών απαλλαγών από την υπηρεσία.

Λησμονεί προφανώς ότι δεν υπάρχουν τέτοιες εντολές, αλλά ούτε και από κανένα πρωτόκολλο δεν προβλέπεται και ουδείς κανόνας εμπλοκής είναι όμοιος με άλλον προηγούμενο η επόμενο.

Αγνοεί προφανώς την δολοφονία του εισαγγελέα Ανδρουλιδάκη που χτυπήθηκε στα κάτω άκρα από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη και ποιο ήταν το τέλος του. Απλά του θυμίζουμε τα λόγια της χήρας κατά την ακροαματική διαδικασία.

Η μαυροφορεμένη αξιοπρεπής η χήρα Άννα Ανδρουλιδάκη του εισαγγελέα, που του έριξαν πέντε σφαίρες στα κάτω άκρα, σηκώθηκε, τότε εκπρόσωπος από την υπεράσπιση ο κ. Αγιοστρατίτης και εξέφρασε «τη λύπη τους» εκ μέρους όλων.

«Τη λύπη σας;» στράφηκε προς το μέρος του η κ. Ανδρουλιδάκη, με τα χιονάτα μαλλιά. «Τη λύπη σας να την εκφράσετε γι’ αυτούς που σκότωσαν έναν Άγγελο. Οι άνομοι, οι δειλοί…».

Σε άλλη στιγμή είχε πει για την πρώτη νύχτα που μπήκε μέσα στο δωμάτιο του «Ευαγγελισμού» που τον είχαν μεταφέρει.

«Ήταν σαν να είχαν σφάξει ένα βόδι. Πλημμυρισμένο το κρεβάτι με αίματα, κι έτρεχαν κάτω».

Πιο πριν είχε πει:

«Περνούσε από ‘κει, ο γείτονάς μας, γιατρός, που άκουσε τους πυροβολισμούς. Τον είδε να πλέει στο αίμα του, τον πήρε και τον μετέφερε, εκείνος, στο νοσοκομείο. Αν περίμεναν το ασθενοφόρο, θα είχε πεθάνει από την αιμορραγία».

Το κακό δεν είναι δυστυχώς μόνο αυτών των παρακμιακών αναλυτών, αλλά ακεραία την ευθύνη έχουν και αυτοί που τους παραχωρούν το βήμα…