Παιδικοί σταθμοί, νέες εισφορές και ερωτήματα: Ποιος αποφασίζει και ποιος πληρώνει;

Στο επίκεντρο της συζήτησης για τη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Θεσσαλονίκης δεν βρίσκονται μόνο τα οικονομικά στοιχεία, αλλά και η κατεύθυνση που επιλέγεται για το επόμενο διάστημα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δημιουργία Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας για τη λειτουργία παιδικών σταθμών, μια πρωτοβουλία που –ως ιδέα– δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί ως προς τη χρησιμότητά της. Ωστόσο, εντύπωση προκαλεί η διατύπωση στο καταστατικό της ΑΜΚΕ, όπου γίνεται λόγος για «οικονομικό σκοπό», παρότι πρόκειται για μη κερδοσκοπική εταιρεία. Αν και προβλέπεται ότι τα κέρδη δεν διανέμονται, αλλά χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την επίτευξη του σκοπού της, η συγκεκριμένη αναφορά δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς το εύρος και τον χαρακτήρα της οικονομικής δραστηριότητας.

Ωστόσο, όπως επισημαίνουν μέλη, η συζήτηση δεν περιορίζεται στο «αν» είναι σωστή η πρωτοβουλία, αλλά στο «πώς» και «με ποιους όρους» υλοποιείται.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η συγκεκριμένη ΑΜΚΕ έχει ήδη συσταθεί και λειτουργεί με δικό της εταιρικό σχήμα, με εταίρους συγκεκριμένους φορείς και με όργανα διοίκησης που δεν ταυτίζονται με το σύνολο των μελών της Ένωσης.

Την ίδια στιγμή, προτείνεται ρύθμιση που δίνει τη δυνατότητα στο Διοικητικό Συμβούλιο να καθορίζει σε ετήσια βάση το ύψος της συνδρομής για τη λειτουργία αυτών των δομών, ενώ τίθεται και αύξηση της γενικής συνδρομής.

Εδώ εντοπίζεται και το βασικό σημείο προβληματισμού.

Όπως αναφέρουν μέλη, ζητείται από χιλιάδες αστυνομικούς να αποδεχθούν μια οικονομική επιβάρυνση, σε μια περίοδο όπου ακόμη και μικρές αυξήσεις έχουν σημασία, για μια δομή που εκτιμάται ότι θα αφορά περιορισμένο αριθμό ωφελούμενων παιδιών.

Παράλληλα, τίθενται ερωτήματα ως προς το πλαίσιο λήψης αποφάσεων, καθώς η λειτουργία της εταιρείας βασίζεται σε συγκεκριμένο κύκλο εκπροσώπων, ενώ η συμμετοχή των μελών στον έλεγχο και στη διαμόρφωση των αποφάσεων δεν εμφανίζεται άμεση.

Σε αυτό το πλαίσιο, το ζήτημα δεν είναι μονοδιάστατο.

Δεν αφορά μόνο την ύπαρξη ή μη κοινωνικών παροχών, αλλά και τη διαχείριση πόρων, τη διαφάνεια και τη συμμετοχή των μελών στις αποφάσεις που τα επηρεάζουν οικονομικά.

Γιατί, όπως επισημαίνεται:

«Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι αν η δημιουργία παιδικών δομών είναι θετική ως ιδέα. Είναι ποιος αποφασίζει, ποιος πληρώνει, ποιος ελέγχει και ποιοι τελικά ωφελούνται.»

Σε κάθε περίπτωση, οι αποφάσεις που θα ληφθούν το επόμενο διάστημα αναμένεται να αποτελέσουν σημείο αναφοράς για τον τρόπο λειτουργίας και τις προτεραιότητες της Ένωσης.