Σηκώνουν σκόνη για την ΠΟΑΣΥ, αλλά τα 233.000€ λένε άλλη ιστορία

«Την ώρα που η Ένωση Θεσσαλονίκης σηκώνει τους τόνους απέναντι στη διαχείριση της ΠΟΑΣΥ, ο δικός της οικονομικός απολογισμός, αλλά και οι προτεινόμενες αλλαγές στο καταστατικό, γεννούν εύλογα ερωτήματα –όπως επισημαίνουν μέλη της.

Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, για την περίοδο 01/03/2024 – 28/02/2025, τα συνολικά έσοδα ανέρχονται σε 233.851 ευρώ, ενώ τα έξοδα φτάνουν τα 224.270,93 ευρώ. Παρά τον μεγάλο όγκο διακίνησης χρημάτων, το ταμειακό υπόλοιπο διαμορφώνεται στις 23.767,42 ευρώ, από 14.187,35 ευρώ στην αρχή της χρήσης.

Την ίδια στιγμή, εντύπωση προκαλεί η κατανομή των δαπανών:

• 74.057,72 ευρώ για εκδηλώσεις και παροχές
• περίπου 30.000 ευρώ για δημόσιες σχέσεις και επικοινωνία
• 17.593,75 ευρώ για μετακινήσεις και παρουσία Δ.Σ.
• 25.984,18 ευρώ για νομικές υπηρεσίες

Με βάση τα παραπάνω, προκύπτει ότι ένα σημαντικό μέρος των πόρων κατευθύνεται σε λειτουργικές και επικοινωνιακές δράσεις, ενώ η καθαρή ενίσχυση του ταμείου παραμένει περιορισμένη σε σχέση με τον συνολικό κύκλο χρήματος, γεγονός που –όπως αναφέρουν μέλη– δημιουργεί την εικόνα μιας διαχείρισης χωρίς ουσιαστική αποταμίευση.

Παράλληλα, ιδιαίτερη συζήτηση αναμένεται να προκαλέσει και η προτεινόμενη τροποποίηση του καταστατικού (Άρθρο 6 – παρ. 7), σύμφωνα με την οποία το Διοικητικό Συμβούλιο θα έχει τη δυνατότητα να καθορίζει κάθε χρόνο το ύψος της συνδρομής για τη λειτουργία παιδικών σταθμών.

Η συγκεκριμένη πρόβλεψη, όπως προκύπτει από το κείμενο της πρότασης, δίνει στο Δ.Σ. αυξημένο ρόλο στον καθορισμό των σχετικών επιβαρύνσεων, χωρίς να προβλέπεται ρητά κάποιο ανώτατο όριο ή συγκεκριμένος μηχανισμός έγκρισης από τη Γενική Συνέλευση, κάτι που –όπως επισημαίνουν μέλη– εγείρει ζητήματα διαφάνειας και ελέγχου.

Την ίδια στιγμή, τίθεται προς έγκριση και αύξηση της μηνιαίας συνδρομής κατά 2 ευρώ, σε μια περίοδο όπου –όπως αναφέρουν μέλη– ακόμη και μικρές επιβαρύνσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Επιπλέον, διατυπώνεται ο προβληματισμός ότι μια τέτοια ρύθμιση ενδέχεται να αφορά περιορισμένο αριθμό ωφελούμενων, την ώρα που η επιβάρυνση κατανέμεται στο σύνολο των μελών, που αριθμούν χιλιάδες.

Η εικόνα που διαμορφώνεται από τα ίδια τα στοιχεία είναι πως, παρά τα υψηλά έσοδα, το ταμείο διατηρείται σε παρόμοια επίπεδα, γεγονός που –όπως τονίζουν μέλη– τροφοδοτεί τη συζήτηση για το κατά πόσο πρόκειται για αποτελεσματική διαχείριση ή για μια πρακτική ανακύκλωσης πόρων.

Σε κάθε περίπτωση, οι αριθμοί και οι προτεινόμενες ρυθμίσεις είναι δημόσιες και επιδέχονται ερμηνείας — και τελικά, κρίνονται από τα ίδια τα μέλη.»