Το «Γκραντ Κάνιον» του αστυνομικού συνδικαλισμού και η χαμένη κοινή λογική

 

Διαβάζοντας την ανάρτηση του προέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Κιλκίς, πραγματικά αναρωτιέμαι αν οι συνδικαλιστικές αντιπαραθέσεις έχουν πλέον θολώσει τόσο πολύ την κρίση ορισμένων, ώστε να αδυνατούν να αναγνωρίσουν ακόμη και τα αυτονόητα.

Παρουσιάζονται δύο ανακοινώσεις ως «ντοκουμέντα» μιας δήθεν αξιακής αβύσσου ανάμεσα στην Ένωση Θεσσαλονίκης και την ΠΟΑΣΥ. Μάλιστα, το χάσμα παρομοιάζεται με το Γκραντ Κάνιον, ενώ όσοι εξακολουθούν να στηρίζουν την Ομοσπονδία χαρακτηρίζονται υπόλογοι για «εγκλήματα κατά του Σώματος».

Ας δούμε, λοιπόν, τι ακριβώς αποδεικνύουν αυτά τα περιβόητα ντοκουμέντα.

Η Ένωση Θεσσαλονίκης συναντήθηκε με τον Υπουργό Δικαιοσύνης, θέτοντας μεταξύ άλλων το ζήτημα της αποδέσμευσης αστυνομικών από τη φύλαξη δικαστικών αιθουσών. Μια ουσιαστική πρωτοβουλία που ασφαλώς αξίζει αναγνώρισης.

Η ΠΟΑΣΥ συναντήθηκε με εκπροσώπους των επαγγελματιών φωτογράφων, επιδιώκοντας την αποδέσμευση αστυνομικών από τη λήψη φωτογραφιών για την έκδοση δελτίων ταυτότητας. Μια επίσης θετική πρωτοβουλία, που μπορεί να επιστρέψει προσωπικό στα πραγματικά αστυνομικά καθήκοντα και παράλληλα να στηρίξει έναν επαγγελματικό κλάδο που δοκιμάζεται από τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Δηλαδή, η μία πλευρά διεκδικεί την απαλλαγή αστυνομικών από ένα πάρεργο και η άλλη από ένα διαφορετικό πάρεργο. Και κάποιοι κατάφεραν να ανακαλύψουν ανάμεσά τους το... Γκραντ Κάνιον!

Ασφαλώς, μια συνάντηση με υπουργό έχει διαφορετικό θεσμικό βάρος από μια συνάντηση με επαγγελματικούς φορείς. Αυτό όμως δεν καθιστά τη δεύτερη πρωτοβουλία άχρηστη, ούτε αποδεικνύει κάποια αξιακή ανωτερότητα της πρώτης.

Το ότι κάποιος άλλος διεκδικεί κάτι διαφορετικό από εσένα δεν σημαίνει ότι διεκδικεί κάτι εναντίον σου. Τόσο απλό, κι όμως φαίνεται πως χρειάζεται πλέον να το εξηγούμε.

Ακόμη πιο εξωφρενική είναι η αναφορά σε «εγκλήματα κατά του Σώματος», για τα οποία υποτίθεται πως είναι υπόλογοι όσοι συνδικαλιστές εξακολουθούν να στηρίζουν την ΠΟΑΣΥ.

Αλήθεια, με ποια λογική;

Οι υπόλοιπες Ενώσεις είναι συνένοχες σε εγκλήματα επειδή δεν έχουν επιλέξει τον ίδιο δρόμο αντιπαράθεσης; Οι εκλεγμένοι πρόεδροι και τα διοικητικά τους συμβούλια είναι όλοι ανίκανοι να αντιληφθούν την πραγματικότητα; Οι χιλιάδες αστυνομικοί που τους εμπιστεύονται με την ψήφο τους είναι κι αυτοί παραπλανημένοι;

Ή μήπως κάποιοι έχουν αρχίσει να πιστεύουν ότι διαθέτουν το μονοπώλιο της συνδικαλιστικής αλήθειας;

Η λέξη «έγκλημα» έχει συγκεκριμένη βαρύτητα, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται από αστυνομικό. Αν υπάρχουν εγκλήματα, να κατονομαστούν. Αν υπάρχουν ευθύνες, να αποδειχθούν. Αν υπάρχουν μόνο προσωπικές αντιπάθειες, ας μη βαφτίζονται συνδικαλιστική επιχειρηματολογία.

Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η ΠΟΑΣΥ είναι αλάνθαστη ή υπεράνω κριτικής. Αντιθέτως, η κριτική είναι απαραίτητη και οφείλει να είναι αυστηρή όταν υπάρχουν λόγοι. Άλλο όμως η τεκμηριωμένη κριτική και άλλο η απαξίωση κάθε πρωτοβουλίας επειδή προέρχεται από εκείνους με τους οποίους έχουμε διαφορές.

Δεν γίνεται να καταγγέλλουμε τον διχασμό και ταυτόχρονα να αντιμετωπίζουμε ως εχθρούς όλους όσοι δεν συντάσσονται μαζί μας.

Ο αστυνομικός συνδικαλισμός δεν είναι διαγωνισμός επαναστατικότητας, ούτε αγώνας για το ποιος θα εκστομίσει τη βαρύτερη κατηγορία. Είναι αγώνας διεκδικήσεων, στον οποίο το αποτέλεσμα για τον συνάδελφο πρέπει να μετρά περισσότερο από την προσωπική δικαίωση του κάθε συνδικαλιστή.

Και ας μην ξεχνάμε κάτι βασικό: Κανείς δεν έχει το μονοπώλιο της αγάπης για τον αστυνομικό. Ούτε αποκτά περισσότερο δίκιο επειδή φωνάζει δυνατότερα ή χαρακτηρίζει τους διαφωνούντες περίπου εγκληματίες.

Τελικά, από τις δύο ανακοινώσεις δεν προκύπτει κανένα αξιακό χάσμα. Προκύπτουν δύο διαφορετικές πρωτοβουλίες με έναν κοινό στόχο: την αποδέσμευση αστυνομικού προσωπικού από αλλότρια καθήκοντα.

Το πραγματικό «Γκραντ Κάνιον», λοιπόν, δεν βρίσκεται ανάμεσα στην Ένωση Θεσσαλονίκης και την ΠΟΑΣΥ. Βρίσκεται ανάμεσα στην ουσιαστική συνδικαλιστική κριτική και στη συνδικαλιστική εμπάθεια.

Και δυστυχώς, όταν η αντιπάθεια γίνεται κριτήριο αξιολόγησης των πάντων, το πρώτο θύμα είναι η κοινή λογική και το δεύτερο ο ίδιος ο αστυνομικός συνδικαλισμός.

 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Η ανάρτηση του προέδρου του Κιλκίς