Υποψήφιος πολιτικός, ετών 75. Αστυνομικός εν ενεργεία, 64 ετών! Γιατί τόσος ντόρος;

Αλήθεια υπάρχει χώρα στον κόσμο που κάποιος αστυνομικός, εντελώς προαιρετικά, μπορεί να παραμείνει στην υπηρεσία, από τα 55 του χρόνια, έως τα 64; Όσο κι αν ψάξει κανείς δεν θα βρει. Είναι ένα από τα προνόμια εκείνα που σου δίνεται η δυνατότητα να επιλέξεις, στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής ύφεσης που πλήττει τον κόσμο.

Παρακολουθώντας της επικαιρότητα γνωρίζουμε ότι ο πρώην πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς ήδη σχημάτισε πολιτικό κόμμα και ετοιμάζεται να το αναγγείλει στα 75 του. Γιατί λοιπόν να υπάρχει φόβος για την προαιρετική παραμονή στο σώμα ενός αστυνομικού έως τα 64 του χρόνια; Βλέπετε αντιδράσεις από κανέναν, ή το 80% των αστυνομικών να δηλώνει παραμονή;

Το περίεργο στην εξέλιξη αυτή, είναι ότι παίρνουν θέση εντελώς αρνητική, πρωτοκλασάτοι συνδικαλιστές, όταν στα καταστατικά τους, στο πρώτο άρθρο αναφέρεται ο σκοπός ίδρυσης του σωματείου. Μήπως στον σκοπό αυτό δεν αναφέρεται η προστασία των δικαιωμάτων του εργαζομένου που εκπροσωπούν; Γιατί διχάζουν το προσωπικό; Γιατί χτίζουν τοίχο μεταξύ των εργαζομένων παλαιών και νέων;

Δεν έχουν παραδειγματιστεί από τις παρεμβάσεις της ηγεσίας που χώρισαν τους εργαζόμενους αστυνομικούς σε πατρικίους και πληβείους; Είναι τουλάχιστον γνωστός αυτός ο διαχωρισμός και δεν χρειάζεται να αναλυθεί περαιτέρω.

Καλώς και θεσπίστηκε ο θεσμός των πανελληνίων εξετάσεων για την εισαγωγή, αλλά να ερευνούμε και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά όλων αυτών των ετών. Όταν ο θεσμός λειτούργησε το 1995 δοκιμάστηκε σκληρά. Για κάποια από τα πρώτα χρόνια εισήχθησαν αστυνομικοί με 8000 μόρια αν είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον στην πρώτη τους επιλογή την Αστυνομία. Με το πέρασμα των χρόνων υπήρξε πραγματική διόρθωση και τα επίπεδα έφτασαν σε αξιοζήλευτο βαθμό. Τα τελευταία χρόνια δυστυχώς υποβαθμίζεται και πάλι ο θεσμός και είναι δυσάρεστο. Πέραν αυτού όμως παρατηρείται και έξοδος μεγάλου αριθμού αστυνομικών, ακόμη και πριν την υποχρεωτική παραμονή τους.

Το πέρασμα του χρόνου δημιουργεί νέες ανάγκες και διαφορετικές από την αρχική επιλογή. Γιατί αυτό να είναι κατακριτέο;

Ο καθείς ρυθμίζει την ζωή του όπως επιθυμεί;

Είναι όμως μέγιστη ντροπή, η στάση ορισμένων συνδικαλιστών να οριοθετεί τις ανάγκες των ανθρώπων που κλήθηκαν να εκπροσωπούν.

Απλά για να πετύχουν άλλους σκοπούς, ασχημονούν σε βάρος των εργαζομένων.

Καραδήμας Νίκος