🗂️ Katehacker Files: Η πολυφωνία… με σειρά προτεραιότητας

 

Στη ΔΕΘ είχαμε συνέντευξη Τύπου.

Δημοσιογράφους.

Κάμερες.

Μικρόφωνα.

Ερωτήσεις.

Δημοκρατία δηλαδή.

Απλώς, σύμφωνα με όσα είδαμε, υπήρχε μια μικρή λεπτομέρεια:

κάποια μικρόφωνα άργησαν πολύ να ανοίξουν.
Και κάποια δεν άνοιξαν καθόλου.

Τυχαίο;

Μπορεί.

Άλλωστε οι συμπτώσεις είναι βασικό συστατικό της πολιτικής ζωής.

Το περίεργο είναι ότι μεταξύ όσων φέρονται να έμειναν χωρίς ερώτηση βρίσκονταν μέσα ενημέρωσης που μόνο για... κυβερνητικές ντουντούκες δεν τα περνάς.

Κι εδώ γεννιέται μια απορία.

Αν ένας δημοσιογράφος κάνει μια δύσκολη ερώτηση στον πρωθυπουργό, τι ακριβώς μπορεί να συμβεί;

Θα απαντήσει.

Δεν του αρέσει η ερώτηση;

Θα απαντήσει όπως θέλει.

Δεν του αρέσει ούτε έτσι;

Πάλι αυτός έχει το μικρόφωνο.

Άρα προς τι ο φόβος;

Γιατί η πολυφωνία έχει μια ενοχλητική ιδιότητα:

περιλαμβάνει και φωνές που δεν σου αρέσουν.

Αλλιώς δεν λέγεται πολυφωνία.

Λέγεται playlist.

Και την playlist την φτιάχνει πάντα αυτός που κρατάει το τηλεκοντρόλ.

🗂️ Katehacker Files

Το ερώτημα προς το Μαξίμου είναι πολύ απλό:

Πιστεύει πραγματικά ότι στην εποχή του διαδικτύου μπορείς να ελέγξεις τη δημοσιογραφία επιλέγοντας ποιος θα πάρει μικρόφωνο;

Γιατί μπορείς να μη δώσεις σε έναν δημοσιογράφο ερώτηση.

Το λίγο πιο δύσκολο είναι να του στερήσεις...

το πληκτρολόγιο.

🔍 To be continued...

Η ελευθερία του Τύπου δεν αρχίζει όταν μας αρέσει η ερώτηση.

Ακριβώς εκεί δοκιμάζεται.