«918 ευρώ για να ρισκάρεις τη ζωή σου; Οι αριθμοί απαντούν στον Υπουργό»

 

Η συνέντευξη του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, στο «Πρώτο Θέμα» άνοιξε ξανά τη συζήτηση για το μισθολογικό των αστυνομικών. Όχι επειδή ακούστηκε κάποια νέα εξαγγελία, αλλά γιατί για πρώτη φορά ο ίδιος παραδέχθηκε δημόσια δύο πραγματικότητες που οι αστυνομικοί βιώνουν εδώ και χρόνια.

Η πρώτη είναι ότι ο κατώτερος μισθός ενός νέου αστυνομικού κινείται περίπου στα 1.000 ευρώ.

Η δεύτερη, ακόμη πιο αποκαλυπτική, είναι ότι αρκετοί αστυνομικοί αναγκάζονται να εργάζονται και δεύτερη ή ακόμη και τρίτη δουλειά για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις.

Όταν όμως ο δημοσιογράφος έθεσε το αυτονόητο ερώτημα:

«Ζητάμε από έναν αστυνομικό να ρισκάρει τη ζωή του για να παίρνει 1.000 ευρώ;»

η απάντηση του Υπουργού ήταν:

«Αυτοί είναι οι μισθοί στην Ελλάδα. Δεν υπήρξε καμία ιδιαίτερη συμφωνία με κάποιον ότι θα γίνει αστυνομικός και θα παίρνει πολύ μεγάλο μισθό.»

Η φράση αυτή ίσως να εκφράζει μια οικονομική πραγματικότητα. Δεν απαντά όμως στο ουσιαστικό ερώτημα.

Οι αριθμοί δεν λένε ψέματα

Στο Katehacker επιλέγουμε να μιλάμε με πραγματικά στοιχεία.

Ένας νέος αστυφύλακας, άγαμος, χωρίς νυχτερινά και χωρίς πενθήμερα, με βάση το ισχύον μισθολόγιο, λαμβάνει:

• Μικτές αποδοχές: 1.300 ευρώ
• Κρατήσεις: 381,51 ευρώ
• Καθαρό ποσό: 918,49 ευρώ

Ναι, καλά διαβάσατε.

918 ευρώ.

Αυτό είναι το ποσό που παίρνει ο άνθρωπος που καλείται να αντιμετωπίσει ένοπλους κακοποιούς, περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, δολοφονίες, τροχαία δυστυχήματα, συμπλοκές, επεισόδια, φυσικές καταστροφές και κάθε μορφής κρίση.

Αυτός είναι ο μισθός με τον οποίο ξεκινά ένας νέος αστυνομικός τη σταδιοδρομία του.

Και μετά του ζητάμε...

...να νοικιάσει σπίτι στην Αθήνα.

...να πληρώσει ρεύμα.

...να πληρώσει καύσιμα.

...να αγοράσει εξοπλισμό που πολλές φορές λείπει από την υπηρεσία.

...να συντηρήσει οικογένεια.

...να είναι ψύχραιμος σε κάθε δύσκολο περιστατικό.

...και όταν τελειώσει η βάρδια του, να πάει και στη δεύτερη δουλειά.

Γιατί, όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Υπουργός, υπάρχουν αστυνομικοί που εργάζονται και δεύτερη ή τρίτη εργασία.

Το ερώτημα είναι απλό:

Πόσο ξεκούραστος μπορεί να είναι ένας αστυνομικός που επιστρέφει από οκτάωρη ή δωδεκάωρη υπηρεσία και συνεχίζει να εργάζεται για να πληρώσει το ενοίκιό του;

Δεν αφορά μόνο την Αθήνα

Εξίσου προβληματισμό προκάλεσε και η αναφορά του Υπουργού ότι στην περιφέρεια οι αστυνομικοί είναι «μια χαρά», επειδή -όπως είπε- η εγκληματικότητα είναι χαμηλότερη.

 Η εγκληματικότητα δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Αθήνας. Οι αστυνομικοί της περιφέρειας καλύπτουν τεράστιες γεωγραφικές εκτάσεις, υπηρετούν σε υποστελεχωμένες υπηρεσίες, αντιμετωπίζουν τροχαία δυστυχήματα, ένοπλες συμπλοκές, ενδοοικογενειακή βία, οργανωμένο έγκλημα, φυσικές καταστροφές και μεταναστευτικές ροές. Το γεγονός ότι 66 από τους 168 πεσόντες αστυνομικούς των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών υπηρετούσαν στην περιφέρεια αποτελεί από μόνο του την πιο ισχυρή απάντηση σε όσους θεωρούν ότι «εκεί τα πράγματα είναι πιο εύκολα».

Η εγκληματικότητα μπορεί να αλλάζει μορφή από περιοχή σε περιοχή.

Η ευθύνη όμως του αστυνομικού παραμένει η ίδια.

Η Πολιτεία οφείλει να απαντήσει

Οι αστυνομικοί δεν ζητούν προνόμια.

Ζητούν να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς από τη δουλειά τους.

Να μη χρειάζεται να ψάχνουν δεύτερη εργασία.

Να μη φοβούνται αν θα πληρώσουν το ενοίκιο στο τέλος του μήνα.

Να μπορούν να αφοσιωθούν αποκλειστικά στην αποστολή τους.

Γιατί η ασφάλεια δεν είναι ένα ακόμη επάγγελμα.

Είναι δημόσιο αγαθό.

Και όταν αυτό το αγαθό στηρίζεται σε ανθρώπους που ξεκινούν με 918 ευρώ καθαρά, η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στη φράση «αυτοί είναι οι μισθοί στην Ελλάδα».

Η πραγματική συζήτηση είναι αν η ελληνική κοινωνία θεωρεί ότι αυτός είναι ο μισθός που αξίζει σε εκείνον που, κάθε φορά που φορά τη στολή, δεν γνωρίζει αν θα επιστρέψει ασφαλής στο σπίτι του.