🗂️ Katehacker Files «Η Σχολή του "Πάμε Έξω..."»

Υπάρχει μια σχολή συνδικαλισμού που δεν θα βρείτε σε κανένα καταστατικό.

Δεν έχει έδρα.

Δεν έχει πρόγραμμα σπουδών.

Έχει μόνο... ένταση.

Το μάθημα ξεκινάει πάντα το ίδιο.

Κάποιος μιλά με επιχειρήματα.

Κάποιος άλλος απαντά με... ντεσιμπέλ.

Αν δεν αποδώσει;

Διακοπές.

Ειρωνείες.

Μορφασμοί.

«Άσε μας τώρα...»

Και όταν τα επιχειρήματα τελειώσουν οριστικά...

έρχεται η μεταπτυχιακή εργασία:

«Θα τα πούμε έξω .»

 Εκεί τελειώνει ο συνδικαλισμός.

Και αρχίζει το θέατρο.

Γιατί είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο.

Ο άνθρωπος που πριν από δύο λεπτά διέκοπτε τους πάντες, φώναζε, προκαλούσε και ζητούσε... εξωτερικές συναντήσεις, ξαφνικά μεταμορφώνεται στον μεγαλύτερο υπερασπιστή της δημοκρατίας.

Μιλά για σεβασμό.

Για διάλογο.

Για ενότητα.

Με μία μόνο μικρή προϋπόθεση.

Να μιλάει μόνο εκείνος.

 Υπάρχει κι ένας άγραφος κανόνας.

Αν ο απέναντι παραμείνει ψύχραιμος...

χάνεται όλο το σχέδιο.

Γιατί ο σκοπός δεν ήταν ποτέ να απαντηθεί η άποψη.

Ο σκοπός ήταν να εκνευριστεί αυτός που την εξέφρασε.

Να διαλυθεί η συζήτηση.

Να φύγει η κουβέντα από την ουσία.

Και να μείνει μόνο η φασαρία.

 Όπως λέμε εδώ στα Katehacker Files...

Ο τραμπουκισμός δεν είναι συνδικαλισμός.

Είναι η στιγμή που τελειώνουν τα επιχειρήματα.

Και αρχίζουν οι παραστάσεις.

Γιατί όποιος έχει δίκιο...

δεν χρειάζεται να φωνάζει.

Και όποιος χρειάζεται να φωνάζει...

συνήθως προσπαθεί να σκεπάσει αυτό που δεν μπορεί να υποστηρίξει.

To be continued...

Γιατί ο πραγματικός συνδικαλιστής σηκώνει το χέρι για να μιλήσει.

Όχι για να δείξει την έξοδο.