Ο αθέατος κόσμος της τουρκικής μαφίας – Από τη Λούτσα μέχρι τα Εξάρχεια και τα TikTok στις φτωχογειτονιές
Πώς η μάχη μεταξύ των τουρκικών συμμοριών πέρασε στην Ελλάδα και την Ευρώπη – Ποιοι είναι μαφιόζοι και ποιοι πολιτικά διωκόμενοι;
Η δράση του τουρκικού οργανωμένου εγκλήματος έχει ξεπεράσει προ πολλού τα σύνορα της Τουρκίας, με την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες να βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο μιας αιματηρής αντιπαράθεσης μεταξύ αντίπαλων εγκληματικών ομάδων. Συμβόλαια θανάτου, δολοφονίες, διακίνηση ναρκωτικών, όπλων και μεταναστών συνθέτουν το σκηνικό ενός πολέμου που μεταφέρεται από τους δρόμους της Κωνσταντινούπολης στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις.
Η Ελλάδα έχει βρεθεί επανειλημμένα αντιμέτωπη με αυτή τη δραστηριότητα. Η δολοφονία έξι Τούρκων στη Λούτσα, τον Σεπτέμβριο του 2023, αποτέλεσε μία από τις πιο χαρακτηριστικές υποθέσεις. Τα θύματα φέρονταν να συνδέονται με τη συμμορία «Ντάλτονς», μία από τις πλέον γνωστές και βίαιες οργανώσεις του τουρκικού υποκόσμου στην Ευρώπη.
Ιστορικός ηγέτης των «Ντάλτονς» θεωρείται ο Μπάρις Μπογιούν, ο οποίος κρατείται σε φυλακή υψίστης ασφαλείας στην Ιταλία. Η αιματηρή επίθεση στη Λούτσα εκτιμήθηκε ότι αποτελούσε αντίποινα για προηγούμενη δολοφονία μέλους αντίπαλης συμμορίας στο Παρίσι. Η υπόθεση οδήγησε στην καταδίκη δύο Τούρκων σε έξι φορές ισόβια.
Ακολούθησαν και άλλα περιστατικά στην ελληνική επικράτεια. Τον Δεκέμβριο του 2024, στη Γλυφάδα, ένοπλοι εισέβαλαν σε πρακτορείο τυχερών παιχνιδιών και άνοιξαν πυρ εναντίον τριών Τούρκων. Δύο από αυτούς έπεσαν νεκροί, ενώ ένας τρίτος τραυματίστηκε σοβαρά. Οι ελληνικές Αρχές προχώρησαν σε εκτεταμένες συλλήψεις και εντόπισαν όπλα και ναρκωτικά, εξετάζοντας το ενδεχόμενο ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ αντίπαλων εγκληματικών ομάδων.
Τον Μάιο του 2025, στη Θέρμη Θεσσαλονίκης, στελέχη της ΕΥΠ δέχθηκαν πυροβολισμούς από τρία άτομα που φέρονταν να συνδέονται με τους «Ντάλτονς». Οι δράστες είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση και στη συνέχεια καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης από έξι έως δώδεκα χρόνια. Κατά τη δικαστική διαδικασία, ορισμένοι ισχυρίστηκαν ότι πίστευαν πως βρίσκονταν υπό παρακολούθηση από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.
Στις 13 Ιουνίου, ένας ακόμη αιματηρός κύκλος βίας εκδηλώθηκε στα Εξάρχεια, όπου δολοφονήθηκε ένας 25χρονος Τούρκος. Λίγες ημέρες αργότερα συνελήφθη ένας 28χρονος ομοεθνής του, ο οποίος φέρεται να είχε ταξιδέψει από την Τουρκία στην Ελλάδα με σκοπό να εκτελέσει συμβόλαιο θανάτου.
Η δράση των συγκεκριμένων ομάδων δεν περιορίζεται στην Ελλάδα. Ισπανία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και Ολλανδία έχουν επίσης καταγράψει αιματηρά περιστατικά που συνδέονται με τον ανταγωνισμό μεταξύ τουρκικών εγκληματικών δικτύων. Σύμφωνα με έκθεση της Europol το 2024, το τουρκικό οργανωμένο έγκλημα έχει παρουσία σε περισσότερες από 40 χώρες, με τις συγκρούσεις να σχετίζονται κυρίως με αντεκδικήσεις και τον έλεγχο παράνομων δραστηριοτήτων.
Ιδιαίτερη διάσταση έχει αποκτήσει η εμφάνιση των λεγόμενων συμμοριών νέας γενιάς, γνωστών και ως συμμοριών της Generation Z. Πρόκειται για ομάδες στις οποίες συμμετέχουν συχνά νεαρά άτομα από υποβαθμισμένες περιοχές τουρκικών πόλεων. Η στρατολόγηση νέων μελών, αλλά και η προβολή της εγκληματικής δράσης, πραγματοποιούνται πλέον και μέσω των κοινωνικών δικτύων, με το TikTok να αποτελεί ένα από τα μέσα προβολής τους.
Η υπόθεση των «Ντάλτονς» αποτυπώνει το μέγεθος του φαινομένου. Στη μεγάλη δίκη που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη 362 κατηγορούμενοι, με τη μέση ηλικία τους να μην ξεπερνά τα 20 έτη. Δύο ηγετικά στελέχη καταδικάστηκαν σε δώδεκα φορές ισόβια για δολοφονίες, διακίνηση ναρκωτικών και όπλων, καθώς και ξέπλυμα χρήματος.
Πίσω από τη δράση των συγκεκριμένων οργανώσεων, ωστόσο, υπάρχει και μια διαφορετική διάσταση, η οποία περιπλέκει σημαντικά την αντιμετώπιση των τουρκικών αιτημάτων έκδοσης. Η Άγκυρα ζητά από ευρωπαϊκές χώρες την επιστροφή προσώπων που χαρακτηρίζει μέλη εγκληματικών οργανώσεων, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει την έκδοση ατόμων που συνδέει με το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν και άλλες αντικαθεστωτικές οργανώσεις.
Εδώ ακριβώς δημιουργείται ένα ιδιαίτερα σύνθετο νομικό και πολιτικό ζήτημα. Ποιοι είναι πραγματικά μέλη εγκληματικών οργανώσεων και ποιοι άνθρωποι διώκονται για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις; Η διάκριση δεν είναι πάντοτε εύκολη, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις τα τουρκικά αιτήματα έκδοσης αφορούν ποινικά αδικήματα, ενώ παράλληλα υπάρχουν προηγούμενες καταδικαστικές αποφάσεις για υποθέσεις πολιτικού χαρακτήρα.
Χαρακτηριστικές είναι δύο υποθέσεις που εξετάστηκαν από τον Άρειο Πάγο στις αρχές του 2026. Στην πρώτη, ένας 24χρονος κουρδικής καταγωγής, τον οποίο η Τουρκία ζητούσε για υποθέσεις κλοπών και ναρκωτικών, είχε ήδη καταδικαστεί στη γειτονική χώρα σε ποινή οκτώ ετών και τεσσάρων μηνών για συμμετοχή σε οργάνωση που χαρακτηρίζεται τρομοκρατική από την Άγκυρα. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η δίωξή του συνδεόταν με την πολιτική και φιλοκουρδική του δράση. Ο Άρειος Πάγος έκανε δεκτή την έφεσή του και απέρριψε το αίτημα έκδοσης.
Ανάλογη ήταν και η δεύτερη περίπτωση, ενός 32χρονου Τούρκου, σε βάρος του οποίου εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης για υποθέσεις ναρκωτικών. Ο ίδιος προσκόμισε δικαστική απόφαση του 2018, με την οποία είχε καταδικαστεί σε οκτώ χρόνια και τρεις μήνες για συμμετοχή σε αντικαθεστωτική οργάνωση που η Τουρκία χαρακτηρίζει τρομοκρατική. Το αρμόδιο συμβούλιο του Αρείου Πάγου τάχθηκε κατά της έκδοσής του, καθώς οι συμπληρωματικές πληροφορίες που ζητήθηκαν από τις τουρκικές Αρχές κρίθηκαν ελλιπείς.
Υπάρχουν, ωστόσο, και περιπτώσεις στις οποίες τα ελληνικά δικαστήρια δεν διαπιστώνουν επαρκή στοιχεία πολιτικής δίωξης. Σε υπόθεση 23χρονου Τούρκου, ο οποίος ζητούνταν για να εκτίσει το υπόλοιπο ποινής για τραπεζικές απάτες, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο έκρινε ότι δεν προέκυπτε εμφανής πολιτική δράση που να δημιουργεί βάσιμες ενδείξεις ότι το αίτημα έκδοσης είχε πολιτικά κίνητρα.
Το ζήτημα, επομένως, δεν αφορά μόνο την αντιμετώπιση της τουρκικής μαφίας και των βίαιων συγκρούσεων που έχουν μεταφερθεί στην Ευρώπη. Αφορά και την ανάγκη να διαχωρίζονται οι πραγματικές εγκληματικές δραστηριότητες από τις πολιτικές διώξεις, με τις ελληνικές δικαστικές Αρχές να καλούνται να εξετάζουν κάθε υπόθεση ξεχωριστά, χωρίς να αντιμετωπίζουν όλους τους Τούρκους υπηκόους που αναζητούν προστασία ή βρίσκονται υπό έκδοση ως μέλη εγκληματικών οργανώσεων.


Δημοσίευση σχολίουDefault CommentsFacebook Comments