Άγνοια ή προσπάθεια οικειοποίησης; Ο Αντιπρόεδρος της Ένωσης Αθηνών «ανακάλυψε» το 2019 επίδομα που είχε θεσπιστεί από το 2007!

Μια δήλωση που γεννά σοβαρά ερωτήματα για τη γνώση της συνδικαλιστικής ιστορίας, αλλά και για την απόδοση των κατακτήσεων του αστυνομικού προσωπικού, έκανε ο Αντιπρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών, αρμόδιος για Οικονομικά και Ασφαλιστικά Θέματα, Ιωάννης Τσοκαναρίδης. Μιλώντας για το μηνιαίο επίδομα των 300 ευρώ στους αστυνομικούς που τραυματίζονται εν ώρα και εξαιτίας της υπηρεσίας τους, υποστήριξε ότι θεσπίστηκε το 2019, έπειτα από πρόταση των ενώσεων. Μόνο που η νομοθεσία τον διαψεύδει: το επίδομα υπάρχει από το 2007 και αυξήθηκε στα 300 ευρώ το 2011, σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχετικές διεκδικήσεις είχαν τεθεί στο πλαίσιο του συνδικαλιστικού αγώνα της ΠΟΑΣΥ. Πρόκειται για άγνοια ή για μια προσπάθεια να αποδοθεί σε μεταγενέστερες πρωτοβουλίες μια ήδη κατοχυρωμένη κατάκτηση;

Ένα βίντεο με τοποθέτηση του Β΄ Αντιπροέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών, Ιωάννη Τσοκαναρίδη, φέρνει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που ξεπερνά κατά πολύ μια λανθασμένη χρονολογία.

Κατά τη διάρκεια συζήτησης για τα δικαιώματα των αστυνομικών που τραυματίζονται κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, ο συνδικαλιστής αναφέρεται στο μηνιαίο επίδομα των 300 ευρώ και στις δυνατότητες αναδρομικής διεκδίκησής του.

Μέχρι εδώ, η ενημέρωση των συναδέλφων για ένα σημαντικό οικονομικό δικαίωμα είναι ασφαλώς χρήσιμη.

Το πρόβλημα αρχίζει περίπου στο 20ό δευτερόλεπτο του βίντεο, όταν ο Ιωάννης Τσοκαναρίδης αναφέρει:

«Αυτό έχει θεσπιστεί το 2019, μετά από πρόταση των ενώσεών μας».

Μια φράση που δημιουργεί την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο επίδομα αποτελεί κατάκτηση της περιόδου εκείνης.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική.

Το επίδομα υπήρχε 12 χρόνια πριν από το 2019

Η πρώτη νομοθετική πρόβλεψη για το επίδομα περιλαμβάνεται στην παράγραφο 5 του άρθρου 1 του νόμου 3554/2007.

Με τη συγκεκριμένη διάταξη θεσπίστηκε μηνιαίο επίδομα 100 ευρώ για αστυνομικούς, συνοριακούς φύλακες και ειδικούς φρουρούς που μετατάσσονταν σε υπηρεσία γραφείου εξαιτίας παθήματος κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας.

Η ίδια διάταξη προέβλεπε την καταβολή του επιδόματος και κατά το διάστημα αποχής από τα καθήκοντα λόγω υπηρεσιακού τραυματισμού.

Το 2011, με το άρθρο 16 του νόμου 3938/2011, το επίδομα αυξήθηκε από τα 100 στα 300 ευρώ, ενώ επεκτάθηκε και σε άλλες κατηγορίες ένστολου προσωπικού.

Συνεπώς, όταν ο Ιωάννης Τσοκαναρίδης τοποθετεί τη θέσπιση του επιδόματος στο 2019, παραβλέπει όχι μία, αλλά δύο καθοριστικές νομοθετικές παρεμβάσεις που είχαν προηγηθεί.

Η ΠΟΑΣΥ και η επίσημη αναγνώριση της συνδικαλιστικής κατάκτησης το 2011

Υπάρχει, όμως, ένα ακόμη στοιχείο που αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Στις 26 Μαΐου 2011, ο τότε υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μανώλης Όθωνας, μιλώντας στο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΑΣΥ, αναφέρθηκε στις νομοθετικές ρυθμίσεις που υλοποιούσαν πάγια συνδικαλιστικά αιτήματα.

Ανάμεσα στις κατακτήσεις που απαρίθμησε ήταν και η αύξηση της μηνιαίας αποζημίωσης των τραυματισμένων αστυνομικών από τα 100 στα 300 ευρώ.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για έναν ισχυρισμό που διατυπώνεται σήμερα στο πλαίσιο κάποιας συνδικαλιστικής αντιπαράθεσης.

Πρόκειται για δημόσια τοποθέτηση της τότε πολιτικής ηγεσίας, ενώπιον του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΑΣΥ, ήδη από το 2011.

Και αυτό έχει τη δική του βαρύτητα: η αύξηση του επιδόματος είχε αναγνωριστεί ως συνδικαλιστική κατάκτηση πολλά χρόνια πριν από τη χρονολογία που επικαλείται σήμερα ο Αντιπρόεδρος της Ένωσης Αθηνών.

Άγνοια της νομοθεσίας ή προσπάθεια οικειοποίησης μιας παλαιότερης κατάκτησης;

Το ερώτημα που προκύπτει είναι σαφές: Πώς είναι δυνατόν ο Αντιπρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών να τοποθετεί τη θέσπιση του επιδόματος στο 2019, όταν αυτό είχε ήδη κατοχυρωθεί νομοθετικά από το 2007 και είχε αυξηθεί στα 300 ευρώ το 2011;

Πρόκειται για άγνοια της νομοθετικής ιστορίας ενός σημαντικού οικονομικού δικαιώματος ή για μια αναφορά που δημιουργεί την εντύπωση ότι μια παλαιότερη συνδικαλιστική κατάκτηση προήλθε από τις πρωτοβουλίες των ενώσεων που επικαλείται;

Η αναφορά του Ιωάννη Τσοκαναρίδη σε «πρόταση των ενώσεών μας» αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η αύξηση του επιδόματος στα 300 ευρώ είχε ήδη αναγνωριστεί το 2011, ενώπιον του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΑΣΥ, ως αποτέλεσμα συνδικαλιστικών διεκδικήσεων.

Δεν προκύπτει, επομένως, κάποια νέα θέσπιση του συγκεκριμένου επιδόματος το 2019 που να δικαιολογεί τη χρονολογία της δήλωσης. Αν ο συνδικαλιστής αναφέρεται σε διαφορετική νομοθετική παρέμβαση, οφείλει να προσδιορίσει ποια ακριβώς είναι.

Η διαφορά δεν είναι ασήμαντη.

Άλλο πράγμα είναι μια συνδικαλιστική ένωση να συμβάλλει στη βελτίωση των διαδικασιών χορήγησης ενός επιδόματος και άλλο να εμφανίζεται η ίδια η θέσπισή του ως αποτέλεσμα μεταγενέστερης πρωτοβουλίας.

Ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία οι συνδικαλιστικές αντιπαραθέσεις μεταξύ της Ομοσπονδίας και εκπροσώπων μεγάλων πρωτοβάθμιων ενώσεων, όπως της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, βρίσκονται στο προσκήνιο, η ακριβής απόδοση των κατακτήσεων αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

Αυτό, βεβαίως, δεν αποδεικνύει ότι υπήρξε σκόπιμη προσπάθεια οικειοποίησης του συγκεκριμένου επιδόματος από τις ενώσεις Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Μια τέτοια πρόθεση δεν μπορεί να τεκμηριωθεί μόνο από τη συγκεκριμένη δήλωση.

Αναδεικνύει, όμως, την ανάγκη μιας ξεκάθαρης απάντησης.

Οι συνδικαλιστικές κατακτήσεις έχουν ιστορία – Και η ιστορία δεν ξαναγράφεται

Η ΠΟΑΣΥ έχει διαδραματίσει διαχρονικά κεντρικό ρόλο στη διεκδίκηση οικονομικών και θεσμικών δικαιωμάτων του αστυνομικού προσωπικού.

Η αύξηση του επιδόματος τραυματισμού στα 300 ευρώ αποτελεί μία από τις ρυθμίσεις που αναγνωρίστηκαν δημόσια, ήδη από το 2011, στο πλαίσιο αυτών των συνδικαλιστικών διεκδικήσεων.

Κάθε πρωτοβάθμια ένωση έχει ασφαλώς δικαίωμα να προβάλλει τις δικές της προτάσεις, τις παρεμβάσεις και τις επιτυχίες της.

Δεν μπορεί, όμως, η ιστορική καταγραφή των δικαιωμάτων των αστυνομικών να αλλάζει ανάλογα με το ποιος βρίσκεται μπροστά στην κάμερα.

Αν υπήρξε συγκεκριμένη νέα ρύθμιση το 2019, ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Ένωσης Αθηνών μπορεί να την κατονομάσει, να παρουσιάσει τη σχετική νομοθετική διάταξη και να εξηγήσει ποια ήταν η συμβολή των ενώσεων.

Μέχρι τότε, τα επίσημα στοιχεία παραμένουν αδιαμφισβήτητα ως προς τις χρονολογίες: 2007 η αρχική θέσπιση, 2011 η αύξηση στα 300 ευρώ.

Και το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει:

Πρόκειται για μια ατυχή ανακρίβεια από συνδικαλιστή που ενημερώνει τους συναδέλφους του για οικονομικά δικαιώματα ή για μια προσπάθεια να παρουσιαστεί ως νεότερη κατάκτηση κάτι που είχε ήδη επιτευχθεί πολλά χρόνια νωρίτερα;

Η απάντηση ανήκει στον ίδιο.

 Χορήγηση επιδόματος γραφείου λόγω ανικανότητας ένεκα παθήματος στην Υπηρεσία, που καταβάλλεται στο ένστολο προσωπικό της Ελληνικής Αστυνομίας (άρθρο 1 παρ. 5 του ν. 3554/2007 (Α΄ 80) όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 16 παρ. 1 του ν. 3938/2011 (Α΄ 61)

 Το video με την τοποθέτηση του Αντιπροέδρου