Γέρο Αρχιφύλακα φύγε…


 Αναφωνούσαν οι νεότεροι αστυνομικοί στις δεκαετίες του 80- 90. «Αν φτάσεις στην ηλικία μου και έχεις οικογένεια, έλα να μου τα πεις…» Ήταν η συνηθέστερη απάντηση από τούς παλιούς.

Πάρα ταύτα αρκετοί αποχωρούσαν από το σώμα με 24 χρόνια 6 μήνες και μια μέρα. Αν είχαν και στρατό, με 22 χρόνια, 6 μήνες και μια μέρα. Οι οποίοι σήμερα αγκομαχούν να βγάλουν τον μήνα.

Χρόνια λίγα, αλλά οι συντάξεις ήταν περίπου το 80% του τελευταίου μισθού. Και μετά ήρθαν τα μνημόνια και τα κόζια αλλάξαν. Ο μέσος όρος αποδοχών ολοκλήρου του εργασιακού βίου είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού…

«Γυμνός και με το πρόσωπο στον τοίχο, προσμένω να περάσω τους γιατρούς. Χριστέ μου που μ΄ ακούς, λιγάκι να μ΄ αφήσουν να δουλέψω, γιατί έχω πέντε στόματα να θρέψω…» επικαιροποιούνταν λόγω ανάγκης, οι στίχοι του Δημήτρη Ιατρόπουλου.

Με επενδυτική μουσική επένδυση του Γιώργου Κατσαρού, ο Γιάννης Πουλιόπουλος άφηνε εποχή με την μελωδική φωνή του… Οι λόγοι αδιάφοροι από τους σημερινούς. Το τραγούδι γράφηκε για τα μαύρα πνευμόνια των ανθρακωρύχων απ’ τις στοές.

«Φοβάμαι όμως γιατί μες στα πλεμόνια η φτώχεια, μου έχει αφήσει κάτι σκιές, σαν δούλευα χαμάλης, υπερωρίες γιορτές και Κυριακές».

Σ΄ αυτό το γύρισμα του χρόνου που οι εποχές, όσο κι αν διαφέρουν, επαναλαμβάνονται. Το ψυχικό βάρος της ανέχειας από τα τρία μνημόνια και μετά, αναγκάζει αρκετούς εργαζόμενους να παραμένουν και ανάμεσα σε αυτούς και οι αστυνομικοί. Ενδεχομένως δε ο ψυχικός μαρασμός του σήμερα να είναι βαρύτερος από το χτικιό άλλων εποχών.

Με την σταδιακή αύξηση των ετών εργασίας με τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις των εργασιακών και συνταξιοδοτικών συνθηκών σε συνάρτηση με την κατάργηση της μαύρης και αδήλωτης εργασίας, όλο και περισσότεροι θέλουν να παραμείνουν στην εργασία τους.

Σε καμία περίπτωση δεν υιοθετούμε από αυτή εδώ την ηλεκτρονική σελίδα, μια τέτοια εκτροπή των ασφαλιστικών, εργασιακών και συνταξιοδοτικών θεμάτων. Όμως οι παραδοχές και οι αναγνώσεις τέτοιων ζητημάτων, φτάνουν καθημερινά ως ακούσματα στο μέγαρο της Ηρώδου Αττικού…

Πάρα ταύτα όμως αυτές οι παρεμβάσεις που ταράσσουν την επισφάλεια των δικαιωμάτων των εργαζομένων η αύξηση των ετών εργασίας, όταν μάλιστα είναι προαιρετική και όχι υποχρεωτική, περιγράφεται στις συζητήσεις με ανακούφιση.

Τα λοιπά είναι εκ του περισσού και μακριά από κάθε πολιτική στήριξη…

Καραδήμας Νίκος

Related

Κεντρικό θέμα 4099056379368881448

Δημοσίευση σχολίουDefault Comments

emo-but-icon

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και ενημερωθείτε άμεσα!

Μπείτε στην ομάδα μας στο Viber και ενημερωθείτε άμεσα!
Υπάρχει ένας πιο γρήγορος τρόπος να ενημερώνεσαι... 👀 Οι πιο ενημερωμένοι αναγνώστες μας ξέρουν ήδη πού βρίσκονται.

Προτεινομενη αναρτηση

Τι Αστυνομία θέλουμε;

Κάθε φορά που ένα περιστατικό αστυνομικής βίας προκαλεί αντιδράσεις, κάθε φορά που ένας αστυνομικός τραυματίζεται εν ώρα υπηρεσίας, κάθε φορ...

Δημοφιλεις αναρτησεις εβδομαδας

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το katechacker.gr είναι η «φωνή» του Έλληνα αστυνομικού. Στείλε μας τις καταγγελίες σου, τα άρθρα σου, στο katechaker@gmail.com

Νομική σημείωση

Τα επώνυμα άρθρα, επιστολές και παρεμβάσεις εκφράζουν τους υπογράφοντες συντάκτες τους και η δημοσίευσή τους δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη υιοθέτηση των απόψεών τους από το Katehacker.gr. Ανακοινώσεις και δημόσιες τοποθετήσεις τρίτων αποδίδονται στις αντίστοιχες πηγές τους. Για διορθώσεις, δικαίωμα απάντησης ή ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας και φωτογραφικού υλικού: katechaker@gmail.com.

ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΚΡΟΣΟ

ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΚΡΟΣΟ
Το πέρασμα του Μισισιπή φίλευε αισθαντικά και απλόχερα μια απολαυστική διέλευση σε κάθε ταξιδευτή. Ακόμα και όταν τα τεράστια αμφίβια και τα επικίνδυνα ερπετά τις μέρες του ζευγαρώματος καιροφυλακτούσαν ακούνητα για να θυμίζουν υφάλους. Το τελευταίο ταξίδι μαζί της...

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Στις δυο λίμνες (άλλοθι)

Στις δυο λίμνες (άλλοθι)
Η μικρή σκακίστρια βίωνε το δικό της δράμα στη λίμνη των διχασμένων παγετώνων. Μόνο ένας ανυπότακτος αίγαγρος θα τη συντρόφευε στις θύμησες. Οι μοιραίοι θάνατοι, ο αναπόφευκτος εγκλεισμός, οι προγραφές, η επαπειλούμενη ποινή για μια δολοφονία και η ανέλπιστη δωρεά ζωτικού οργάνου, πού θα οδηγούσε τελικά το ριζικό όλων; Θύτη ή θύμα θα έδειχνε το ορφανό βιολογικό υλικό; Το μοναδικό εύρημα στον βαμβακοφόρο στειλεό θα ταυτοποιούταν;

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
Μια κρυμμένη επιστολή στο παλιό σερβάν, κληροδότημα μιας άτυπης αδερφομοιρασιάς έμελλε να δρομολογήσει απρόσμενες εξελίξεις. Η σχέση του Νικηφόρου με τη Λυδία, αποκτούσε υπόσταση, στη δεκαετία του εβδομήντα, στην παροπλισμένη ωχρά ντρεζίνα. Τίποτα δεν προμήνυε, μέχρι τότε, την ανεξήγητη γονιδιακή αλληλουχία.

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Δημοφιλεις αναρτησεις μηνα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

item