Κρυμμένοι σκελετοί στις ντουλάπες…

 Στα μαχαίρια φαίνεται να βρίσκεται μεγάλη αστυνομική συνδικαλιστική ένωση με τον εσωτερικό της μικρόκοσμο. Τα αίματα θα ανάψουν όταν όλα αποκρυπτογραφηθούν. Προς στιγμήν λίγοι γνωρίζουν. Ορισμένοι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, (όσοι γνωρίζουν) κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, προς το διευθυντήριο. Ο λόγος φαντάζει ως καθαρά πολιτικός, αλλά στο βάθος δεν αποκλείεται παρασκήνιο στελεχών παλιάς κοπής, φοβούμενοι την απώλεια της κατά φαντασίαν εξουσίας.

Με ένα μεγάλο ποσοστό να είναι ομόσταυλο προς συγκεκριμένη πολιτική παράταξη, οι πρωτοκλασάτοι επιχειρούν να αλλάξουν ρώτα, με αφορμή το πολιτικό και συνδικαλιστικό γίγνεσθαι. Προφανώς τα κόμματα που ξεφυτρώνουν ως μανιτάρια, είναι μια αιτία... Πεπεισμένοι ότι το πολιτικό σκηνικό τείνει να αλλάξει, σπεύδουν να επωφεληθούν από τώρα για ίδιον και πάλι όφελος, με φόντο μεγάλη εκλογική περιφέρεια...

Μια ένωση που δεν συνέβαλε καν στις διεκδικήσεις αν και πολυάριθμη, τήρησε αδιάφορη στάση και ολίγη κριτική. Τώρα επιχειρεί παρασκηνιακά να πιέσει. Αφού δεν μπορεί από μόνη της να παράξει σημαντικό συνδικαλιστικό έργο, επενδύει με συγκεκαλυμμένο προσωπείο.

Κάποιες από αυτές τις κουβέντες έφτασαν στ΄ αυτιά του πυρήνα των αντιπροσώπων οι οποίοι διαφωνούν με τέτοιες πρακτικές. Είχαν εκφράσει ήδη και την αντίθεσή των με στάση που τηρήθηκε στο πρόσφατο παρελθόν σχετικά με άλλα ζητήματα με τον θησαυρό να αποδεικνύεται άνθρακας προς ώρας.

Τώρα ο απόηχος των διαφωνιών φαίνεται να κλιμακώνεται, επειδή κάποια από τα στελέχη αυτά αμφισβητούν το ρόλο της θεσμικής εκπροσώπησης. Με νέα σχέδια εμβολισμού προς πάσα κατεύθυνση ζητούν εκ νέου μερίδιο στο τίμημα της εξουσίας.

Φυσικά και δεν μπορούμε να σκεφτούμε ότι από πίσω δεν κρύβεται διεργασία... Θα φανεί όπως λέει και το άσμα, στο χειροκρότημα… Η θερινή ραστώνη που εν προκειμένω φαντάζει ως πάλαι ποτέ Πολιτική Άνοιξη, θα κρύψει προς το παρόν τα απόνερα και από Σεπτέμβρη(ενδεχομένως και νωρίτερα) οι σκελετοί θα βγουν απ’ τις ντουλάπες, όπως πρόσφατα ειπώθηκε από πολιτικό πρόσωπο…

Αυτόν τον φαύλο κύκλο της κακοδαιμονίας των αστυνομικών, τον συντηρούν δυστυχώς νοσταλγοί παλιών λογαριασμών, πολιτικής και συνδικαλιστικής αφερεγγυότητας.

Να μην ξεχνιόμαστε!!!

Νίκος Καραδήμας