«Όταν το κράτος απουσιάζει: Αστυνομικοί αγοράζουν μόνοι τους εξοπλισμό για να σώζουν ζωές

 

Το πρόσφατο περιστατικό στο κέντρο της Αθήνα, όπου αστυνομικοί αναγκάστηκαν να παρέχουν σωτήριες πρώτες βοήθειες με εξοπλισμό που δεν προέρχεται από την υπηρεσία, φέρνει στο προσκήνιο ένα χρόνιο πρόβλημα: την απουσία οργανωμένης κρατικής μέριμνας για βασικά ζητήματα ασφάλειας και εκπαίδευσης.

Αστυνομικοί πρώτης γραμμής συνεχίζουν να προμηθεύονται από την τσέπη τους κρίσιμα μέσα, όπως τουρνικέ και κιτ πρώτων βοηθειών, ή να βασίζονται σε δωρεές. Την ίδια ώρα, η εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες παραμένει αποσπασματική και όχι υποχρεωτική, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για δεξιότητα που μπορεί να σώσει ζωές σε καθημερινά περιστατικά.

Ωστόσο, πέρα από την ευθύνη της Πολιτείας, τίθεται πλέον ανοιχτά και ένα δεύτερο ερώτημα: ποιος είναι ο ρόλος των συνδικαλιστικών φορέων;

Μέχρι σήμερα, σε αρκετές περιπτώσεις, συνδικαλιστές έχουν αναλάβει πρωτοβουλίες είτε για την εξεύρεση χορηγιών είτε για τη διοργάνωση εκπαιδεύσεων. Αν και αυτές οι κινήσεις καλύπτουν άμεσες ανάγκες, πολλοί εκφράζουν την άποψη ότι λειτουργούν ως «μπάλωμα» και όχι ως λύση.

Το ζητούμενο, σύμφωνα με αστυνομικούς, δεν είναι να υποκαθίσταται το κράτος από ιδιωτικές πρωτοβουλίες, αλλά να ασκηθεί ουσιαστική πίεση ώστε η Πολιτεία να αναλάβει πλήρως την ευθύνη: να εξοπλίσει συστηματικά το προσωπικό και να θεσπίσει ενιαία, υποχρεωτική εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες από το στάδιο των σχολών.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, πίσω από τη στολή υπάρχουν άνθρωποι. Και όταν μια ζωή κρέμεται από λίγα λεπτά και μια σωστή κίνηση, κανείς δεν θα έπρεπε να βασίζεται στην τύχη, στην προσωπική πρωτοβουλία ή σε μια δωρεά.