«Σύγχρονο σχέδιο» ή απλά… καθυστερημένη αντίδραση;

 

«Ίδιος δρόμος. Άλλη πραγματικότητα», λέει η ΕΛ.ΑΣ. Και πράγματι, στον Νέο Κόσμο η εικόνα ήταν διαφορετική. Με ισχυρή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, διμοιρίες ΜΑΤ και συνεχείς ελέγχους, οι συλλήψεις είχαν αποτέλεσμα. Εκεί, ναι — η παρέμβαση λειτούργησε.

Όμως το ερώτημα δεν είναι τι έγινε στον Νέο Κόσμο. Το ερώτημα είναι τι έγινε παντού αλλού.

Γιατί στο υπόλοιπο λεκανοπέδιο, την ίδια ώρα, σε δεκάδες εκκλησίες έπεφταν βεγγαλικά και επικίνδυνα υλικά σαν να μην υπάρχει κανένας έλεγχος. Εκεί δεν υπήρχε «σύγχρονο σχέδιο»; Ή μήπως το σχέδιο είχε γεωγραφικούς περιορισμούς;

Η ΓΑΔΑ μιλά για συλλήψεις. Αλλά εκτός συγκεκριμένων σημείων, οι συλλήψεις είναι σχεδόν ανύπαρκτες, παρά το γεγονός ότι το φαινόμενο είναι διαχρονικό, γνωστό και επαναλαμβανόμενο κάθε χρόνο.

Και εδώ έρχεται το πιο ενδιαφέρον: γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2026 για να δούμε ένα τέτοιο «σχέδιο»; Τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρχε ανάγκη; Ή απλά τώρα ανακαλύψαμε ότι οι μολότοφ μέσα σε κατοικημένες περιοχές είναι επικίνδυνες;

Μιλάμε για «σύγχρονο επιχειρησιακό σχεδιασμό», λες και πρόκειται για κάποια καινοτομία υψηλής τεχνολογίας. Στην πραγματικότητα, μιλάμε για μαζική παρουσία αστυνομίας και ελέγχους. Δηλαδή… το αυτονόητο.

Αν αυτό είναι το «νέο», τότε μάλλον το παλιό ήταν απλά η απουσία.

Και τελικά, το ζητούμενο δεν είναι να υπάρχει σχέδιο για μία περιοχή, αλλά για όλους τους πολίτες. Γιατί η ασφάλεια δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.