Δίκη Λυγγερίδη: Εκκωφαντική απουσία ΕΛ.ΑΣ. και Πολιτείας – Ποιος πληρώνει τους δεκάδες δικηγόρους των κατηγορουμένων;

Σοβαρά ερωτήματα για τη στάση της Ελληνική Αστυνομία και της Πολιτείας προκαλεί η εικόνα από το ακροατήριο της δίκης για τη δολοφονία του αστυνομικού Γιώργος Λυγγερίδης, όπου καταγράφεται πλήρης απουσία θεσμικής παρουσίας.

Στη δικαστική αίθουσα δεν βρίσκεται κανένας αξιωματικός, ούτε από το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. ούτε από αρμόδιες υπηρεσίες που χειρίστηκαν την υπόθεση. Η απουσία αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί απλή παράλειψη· εκλαμβάνεται ως θεσμική εγκατάλειψη μιας οικογένειας που έχασε το παιδί της εν ώρα καθήκοντος.

Ακόμη πιο σοκαριστικό είναι το γεγονός ότι, σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται από το ακροατήριο, οι συνδικαλιστές αναγκάστηκαν να αναζητήσουν οικονομική στήριξη μέσω έκτακτης εισφοράς των μελων τους για να καλύψουν τα έξοδα της νομικής εκπροσώπησης της οικογένειας. Το ερώτημα είναι αμείλικτο:
Πού είναι το κράτος; Πού είναι η Αστυνομία, που όφειλε να έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου τη νομική υποστήριξη της οικογένειας ενός «παιδιού της» που σκοτώθηκε στην υπηρεσία;

Την ίδια στιγμή, στην απέναντι πλευρά του ακροατηρίου, καταγράφεται παρουσία περίπου 80 δικηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων. Η εικόνα αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα για το πώς και από ποιους χρηματοδοτείται μια τόσο μαζική και πολυδάπανη νομική εκπροσώπηση προσώπων που κατηγορούνται για συμμετοχή σε οργανωμένη οπαδική βία.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η θέση του  υπαστυνόμου Κώστα Κατ...., ο οποίος εμφανίζεται μόνος του απέναντι σε δεκάδες συνηγόρους υπεράσπισης, δεχόμενος αλλεπάλληλες ερωτήσεις σε ένα σκηνικό που, σύμφωνα με παριστάμενους, θυμίζει περισσότερο ανάκριση παρά εξέταση μάρτυρα.

Η εικόνα που εκπέμπεται από τη δίκη είναι σκληρή και βαθιά προβληματική:
μια οικογένεια μόνη, χωρίς θεσμική κάλυψη,
ένας μάρτυρας χωρίς ουσιαστική στήριξη,
και ένα κράτος απόν, την ώρα που όφειλε να είναι παρόν.

Η υπόθεση Λυγγερίδη δεν είναι μόνο ποινική. Είναι βαθιά πολιτική και θεσμική. Και το ερώτημα που μένει να απαντηθεί δεν αφορά μόνο τους κατηγορούμενους, αλλά κυρίως το αν η Πολιτεία στέκεται πραγματικά δίπλα σε όσους χάνουν τη ζωή τους υπηρετώντας την.