«Θεσμική ευθύνη και συνδικαλιστική ωριμότητα: Σκέψεις με αφορμή το συνέδριο της Π.Ο.ΑΣ.Υ.» Του Ευάγγελου Πατσαρούχα

 

Ως μέλος Ενώσεων Αστυνομικών Υπαλλήλων από τα πρώτα κιόλας χρόνια της υπηρεσιακής μου διαδρομής, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Φθιώτιδας και χωρίς να κατέχω την ιδιότητα εκλεγμένου αντιπροσώπου της Π.Ο.ΑΣ.Υ., αντιθέτως εκφράζοντας την προσωπική μου άποψη, παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή και θεσμικό ενδιαφέρον όσα διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών του Συνεδρίου και δημοσιοποιήθηκαν μέσω κοινωνικών δικτύων και ιστοσελίδων αστυνομικού ενδιαφέροντος.

Οι στιγμές έντασης που καταγράφηκαν από ορισμένους, ανεξαρτήτως προθέσεων ή επιμέρους ερμηνειών, δεν συνάδουν με το επίπεδο νηφαλιότητας και υπευθυνότητας που οφείλουν να επιδεικνύουν όσοι υπηρετούν τον θεσμό του αστυνομικού συνδικαλισμού, αλλά και την ιδιότητα του αστυνομικού λειτουργού. Κατά την τριακονταετή υπηρεσιακή μου πορεία έχω παρακολουθήσει αντίστοιχες καταστάσεις και σε συνέδρια του παρελθόντος, οι οποίες δεν έκαναν τίποτε άλλο, παρά να αμαυρώσουν το κύρος του αστυνομικού συνδικαλισμού, χωρίς σε καμία περίπτωση να αναδείξουν την ανάγκη διαρκούς προσήλωσης στον θεσμικό διάλογο και στον αλληλοσεβασμό.

Δυστυχώς, η δημόσια εικόνα τέτοιων περιστατικών δεν περιορίζεται εντός των συνδικαλιστικών μας ορίων. Αντιθέτως, μεταφέρεται στην κοινωνία και στους απλούς πολίτες, προκαλώντας αρνητικά και πολλές φορές ντροπιαστικά σχόλια εις βάρος του συνόλου του Αστυνομικού Προσωπικού. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να επαναληφθούν εικόνες που μας γυρίζουν χρόνια πίσω, σε περιόδους συνδικαλιστικής απαξίωσης που όλοι επιθυμούμε να ξεχάσουμε.

Είναι αυτονόητο πως η διαφωνία αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο κάθε δημοκρατικής διαδικασίας και η άσκηση θεσμικών δικαιωμάτων, όπως η υποβολή εξώδικων ενεργειών ή ενστάσεων, είναι απολύτως θεμιτή όταν παρουσιάζεται με συγκεκριμένα και επαρκώς τεκμηριωμένα ζητήματα. Ωστόσο, εντύπωση προκαλεί ο τρόπος άσκησης τέτοιων ενεργειών, ιδίως όταν αυτές λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του Τακτικού Πανελλαδικού Συνεδρίου και όχι σε προγενέστερο στάδιο, όπου θα μπορούσαν να εξεταστούν ψύχραιμα, θεσμικά και με τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα να έχουν ασκηθεί. Ένας θεσμικός παρατηρητής εύλογα δεν μπορεί παρά να σημειώσει, ότι τέτοιες ενέργειες εκ των υστέρων δημιουργούν περισσότερα ερωτηματικά παρά απαντήσεις.

Σε κάθε δημοκρατική διαδικασία, όταν υφίστανται πραγματικές ενστάσεις σχετικά με εκλογικές διαδικασίες, αυτές κατά κανόνα οφείλουν να διατυπώνονται άμεσα, εγκαίρως και στον χρόνο που γεννώνται, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και να υπηρετείται η θεσμική κανονικότητα. Η εκ των υστέρων ανάδειξη ζητημάτων, σε χρονική συγκυρία όπου ενδέχεται να έχουν διαμορφωθεί οι συσχετισμοί ως προς τους αντιπροσώπους, εύλογα δημιουργεί προβληματισμό και αφήνει περιθώρια παρερμηνειών ως προς τα κίνητρα ή τη σκοπιμότητα της χρονικής επιλογής.

Ο αστυνομικός συνδικαλισμός οφείλει να λειτουργεί με κανόνες, διαφάνεια και θεσμική συνέπεια, αποφεύγοντας πρακτικές που ενδέχεται να εκληφθούν ως αμφισβήτηση δημοκρατικών επιλογών μετά την εκδήλωσή τους. Η αξιοπιστία των συλλογικών μας οργάνων ενισχύεται όταν κάθε ζήτημα τίθεται στον κατάλληλο χρόνο και με διαδικασίες που δεν επιβαρύνουν τη συλλογική λειτουργία. Η δημόσια εικόνα που εκπέμπουμε, αφορά το σύνολο των συναδέλφων που υπηρετούν καθημερινά την κοινωνία και αναμένουν από τους εκπροσώπους τους σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σεβασμό στους θεσμούς. Η διαφύλαξη του κύρους του συνδικαλιστικού μας κινήματος αποτελεί συλλογική ευθύνη όλων μας.

Προσωπικά, παραμένω πιστός στην ανάγκη για έναν συνδικαλισμό θεσμικό, υπεύθυνο και ουσιαστικό, μακριά από εντάσεις που δημιουργούν απλώς κλίμα εντυπώσεων και δεν συμβάλλουν στην επίλυση των πραγματικών προβλημάτων των αστυνομικών. Τα συνέδριά μας οφείλουν να αποτελούν χώρο σύνθεσης απόψεων, γόνιμου διαλόγου και προόδου, αξιοποιώντας την εμπειρία του παρελθόντος που μας δίδαξε ότι τέτοιες κινήσεις μόνο κακό προκαλούν, ως οδηγό για ένα πιο ώριμο και ενωτικό μέλλον, με σεβασμό στην κοινή εικόνα μας και τη σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνία.

Η θεσμική λειτουργία και η υπευθυνότητα πρέπει να αποτελούν τον κοινό παρονομαστή, και είναι εύκολα αντιληπτό ποιος στάθηκε πραγματικά στο ύψος των περιστάσεων, με ψυχραιμία, θεσμική συνέπεια, αποδεικνύοντας ότι αποτελεί άξιο διεκδικητή.

ΠΑΤΣΑΡΟΥΧΑΣ Ευάγγελος

Ανθυπαστυνόμος