Πέθανε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ – Τέλος εποχής για τη βυζαντινή ιστοριογραφία

 

Σε ηλικία 99 ετών έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα η διεθνώς αναγνωρισμένη βυζαντινολόγος, ιστορικός και πανεπιστημιακός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, μια προσωπικότητα που σφράγισε με το έργο και τη δημόσια παρουσία της τόσο την ελληνική όσο και την ευρωπαϊκή ακαδημαϊκή κοινότητα.

Υπήρξε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε την προεδρία του Τμήματος Ιστορίας στη Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967, ενώ το 1976 εξελέγη πρύτανης στο Paris I – Panthéon-Sorbonne, γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το ανώτατο αξίωμα στα 700 χρόνια λειτουργίας του ιδρύματος.

Μια διαδρομή αφιερωμένη στο Βυζάντιο και την ευρωπαϊκή ιδέα

Γεννημένη στην Αθήνα το 1926, σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνέχισε τις σπουδές της στη Γαλλία. Στη Σορβόννη αφιερώθηκε στη μελέτη της βυζαντινής ιστορίας, με τη διδακτορική της διατριβή για τη διοίκηση του Βυζαντίου στη Μικρά Ασία να αποτελεί σημείο αναφοράς στη διεθνή βιβλιογραφία.

Η ακαδημαϊκή της εξέλιξη υπήρξε εντυπωσιακή. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Παρισίων και διαδραμάτισε ενεργό ρόλο σε διεθνείς επιστημονικούς οργανισμούς. Παράλληλα, διετέλεσε πρόεδρος του Université de l’Europe, ενώ στην Ελλάδα υπηρέτησε ως πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάδειξη της βυζαντινής κληρονομιάς και της ελληνικής πολιτισμικής συνέχειας.

Τιμήθηκε με πλήθος διεθνών διακρίσεων και παρασήμων. Μεταξύ αυτών, στη Γαλλία έλαβε τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής, καθώς και τιμητικούς τίτλους από πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο. Υπήρξε επίσης Πρέσβειρα Καλής Θέλησης της UNICEF.

Δημόσια παρουσία μέχρι το τέλος

Πέρα από το ακαδημαϊκό της έργο, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ είχε διαρκή και παρεμβατική παρουσία στον δημόσιο διάλογο. Με λόγο συχνά αιχμηρό, τοποθετήθηκε επανειλημμένα για ζητήματα εθνικής ταυτότητας, εκπαίδευσης, γεωπολιτικής και για τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η υγεία της επιδεινώθηκε το τελευταίο 24ωρο, με αποτέλεσμα να αφήσει την τελευταία της πνοή τη Δευτέρα.

Η απώλειά της σηματοδοτεί το τέλος μιας μακράς και δημιουργικής πορείας που συνέδεσε το ελληνικό πνεύμα με την κορυφή της ευρωπαϊκής πανεπιστημιακής ζωής. Από τα αμφιθέατρα της Αθήνας έως τη Σορβόννη, η διαδρομή της υπήρξε σύμβολο αφοσίωσης στη γνώση, την έρευνα και τη διαρκή υπεράσπιση του ιστορικού και πολιτιστικού αποτυπώματος του ελληνισμού.