Δεν πρόκειται για «άποψη ενός συνδικαλιστή»

 

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύεται αυτούσιο, στο πλαίσιο της ελεύθερης έκφρασης συνδικαλιστικών απόψεων. Ωστόσο, κρίνεται αναγκαίο να επισημανθούν σοβαροί και υπαρκτοί κίνδυνοι που αποσιωπώνται στη δημόσια συζήτηση περί «ελαστικών σφαιριδίων» και παρόμοιων μέσων καταστολής.

Τα ελαστικά βλήματα δεν είναι ακίνδυνα. Διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί περιστατικά βαριάς σωματικής βλάβης, απώλειας όρασης και μόνιμων αναπηριών. Ενδεικτικά, ακόμη και σε εκπαιδευτικό περιβάλλον, με έμπειρο χειριστή, έχει καταγραφεί περιστατικό όπου αστυνομικός της ΥΑΤ υπέστη απώλεια όρασης σε ποσοστό περίπου 80%.

Πέραν του επιχειρησιακού κινδύνου, υπάρχει και μια απολύτως πραγματική νομική διάσταση, την οποία οφείλει να γνωρίζει κάθε αστυνομικός:
σε περιπτώσεις τραυματισμών πολιτών που καταλήγουν σε τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις εις βάρος του Δημοσίου, το Δημόσιο ασκεί αναγωγή -ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟ και στρέφεται κατά του φυσικού προσώπου – αστυνομικού που κρίθηκε υπεύθυνος για την πράξη ή ακόμη και για παράλειψη.

Αντίστοιχα, ευθύνες μπορεί να αποδοθούν και σε προϊσταμένους, ακόμη και για παραλείψεις μέτρων προστασίας, όπως σε περιπτώσεις τραυματισμού αστυνομικού όταν δεν έχει επιβληθεί η χρήση προβλεπόμενου εξοπλισμού (π.χ. αλεξίσφαιρου γιλέκου).

Η συζήτηση για τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού δεν μπορεί να γίνεται χωρίς πλήρη εικόνα των επιχειρησιακών, ιατρικών και νομικών συνεπειών, ούτε να μετακυλίεται τελικά η ευθύνη στον αστυνομικό της πρώτης γραμμής.

 katehacker

Ακολουθεί το κείμενο  του αντιπροσώπου της ΕΑΥΘ στην ΠΟΑΣΥ Παύλου Α. ΣΚΟΝΤΖΟΥ.

 

Η σημερινή τοποθέτηση της εκπροσώπου Τύπου της ΕΛ.ΑΣ ότι η πρόταση της Ένωσής μας αποτελεί «άποψη ενός συνδικαλιστή», συνιστά θεσμική απαξίωση ενός συνταγματικού οργάνου που λειτουργεί με ΕΚΛΕΓΜΕΝΗ εκπροσώπηση και καταθέτει επίσημες και πάντα τεκμηριωμένες προτάσεις.

Δεν πρόκειται για προσωπικές απόψεις.

Πρόκειται για ΘΕΣΜΙΚΗ παρέμβαση ενός συνδικαλιστικού φορέα που εκφράζει τη βούληση χιλιάδων συναδέλφων μας της ΓΑΔΘ που βρίσκονται σχεδόν καθημερινά αντιμέτωποι με οργανωμένη και πολλές φορές φονική βία.

Στην ουσία της υπόθεσης λοιπόν κα εκπρόσωπε, οι μολότοφ και οι φωτοβολίδες ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ.

Αποδείχθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο πριν δύο χρόνια, με τη δολοφονία του αείμνηστου Γεωργίου Λυγγερίδη. Από τότε μέχρι σήμερα, τίποτα δεν δικαιολογεί την αδράνεια του ΑΕΑ ή την υποβάθμιση της ανάγκης για ουσιαστική αναβάθμιση του εξοπλισμού και των μέσων προστασίας των συναδέλφων θέμα για το οποίο η Ενωση έχει και ΠΛΗΡΗ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΘΕΣΕΙ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ πολύ σύντομα αρμοδίως.

Και για απάντηση στις δηλώσεις έχω να πω ότι ο αστυνομικός εξοπλισμός οφείλει να εξελίσσεται με βάση την πραγματικότητα και το επίπεδο της απειλής.

Η άρνηση να συζητηθούν σοβαρά σύγχρονα μέσα αποτροπής (χωρίς να μπούμε δημόσια σε λεπτομέρειες) δεν ήταν ποτέ στάση μας ως Ένωσης.

Αν κάποιοι αντιμετωπίζουν την επιχειρησιακή πραγματικότητα με άγνοια (ας βγουν από το γραφείο και ας ρωτήσουν τους αρμόδιους έστω και στο ΑΕΑ) ή φοβικά σύνδρομα, αυτό δεν μπορεί να μεταφράζεται και σε στάση δική μας.

Εμείς δεν πρόκειται φυσικά να σιωπήσουμε ούτε να περιμένουμε πότε θα θρηνήσουμε τον επόμενο συνάδελφο μας.

Τέλος, υπενθυμίζουμε το αυτονόητο που μάλλον κάποιοι ξεχνάτε, οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι εκλέγονται από τους ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ.

Παύλος Α. ΣΚΟΝΤΖΟΣ
Αντιπρόσωπος της ΕΑΥΘ στην ΠΟΑΣΥ