🗂️ Katehacker Files «Η μεγαλύτερη Ένωση, το μεγαλύτερο παραμύθι»

Όταν ένα παραμύθι λέγεται μία φορά, μπορεί να περάσει.
Όταν λέγεται δεύτερη, αρχίζει να βρωμάει.
Όταν λέγεται ξανά και ξανά… θεωρείς τους άλλους κορόιδα.

Και στη Γενική Συνέλευση της μεγαλύτερης Ένωσης της χώρας, το έργο είναι εξοργιστικά γνώριμο.

Παιδικοί σταθμοί.
Κοινωνικό πρόσημο.
«Μέριμνα για τα παιδιά των συναδέλφων».

Και στο τέλος — πάντα στο τέλος —

1. δάνειο εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ
2. και αύξηση συνδρομής

Αυτό είναι το πραγματικό «ζουμί». Όχι το περιτύλιγμα.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί

Πριν από ενάμιση χρόνο, το ίδιο παραμύθι χρησιμοποιήθηκε για να στηθούν κάλπες έναν χρόνο νωρίτερα.
Τότε ήταν «όραμα».
Σήμερα είναι «ανάγκη».

Μόνο που τώρα το παραμύθι έχει ψιλά γράμματα:

•  δανεισμός
•  μακροχρόνιες δεσμεύσεις
•  και μόνιμο χαράτσι στα μέλη

Και κάπου εδώ μπαίνει η ερώτηση που κανείς δεν θέλει να ακουστεί:

Η συνδρομή είναι υποχρεωτική;

Όχι.
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να παραμείνει μέλος.

Από πού θα πάρει τα λεφτά η τράπεζα;

Ας μιλήσουμε σοβαρά, χωρίς emojis και ωραία λόγια.

Όταν μιλάς για δάνειο τέτοιου μεγέθους,
η τράπεζα δεν κοιτάει παραμύθια.
Κοιτάει εγγυήσεις.

Και εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα που δεν λύνεται με συνθήματα:

•  Αν μέλη αποχωρήσουν,
•  αν μειωθούν οι συνδρομές,
•  αν αλλάξει το τοπίο,

ποιος πληρώνει;

Καμία τράπεζα δεν δανείζει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ
με εγγύηση κάτι που δεν είναι υποχρεωτικό.

Ούτε σε δήμο.
Ούτε σε ίδρυμα.
Και ειδικά ούτε σε ένωση που βασίζεται αποκλειστικά στη θέληση των μελών τη

Το κόλπο είναι παλιό – και χοντροκομμένο

Όσο μεγαλύτερο το ποσό,
τόσο πιο «σοβαρό» ακούγεται το σχέδιο.

Όχι γιατί είναι ρεαλιστικό.
Αλλά γιατί τρομάζει.

Και ό,τι τρομάζει, περνά πιο εύκολα:
📌 περνά η αύξηση
📌 περνά η δέσμευση
📌 περνά το «αποφασίσαμε για το καλό σας»

Δεν χρειάζεται να γίνει ποτέ παιδικός σταθμός.
Αρκεί να υπάρχει ως αφήγημα.

Γιατί οι αριθμοί — οι αληθινοί —
χαλάνε τα παραμύθι

Και όπως λέμε στα Files:

Οι παιδικοί σταθμοί δεν είναι το σχέδιο.
Είναι το άλλοθι.

Το σχέδιο είναι απλό:
– αύξηση συνδρομής
– σταθερό ταμείο
– και ένα αφήγημα τόσο μεγάλο, ώστε να φαίνεται… πιστευτό

Μόνο που δεν είναι.

Τα αξιώματα περνούν.
Οι καρέκλες αλλάζουν.
Οι θητείες τελειώνουν.

Τα δάνεια όμως μένουν.
Και τα πληρώνουν πάντα οι ίδιοι.

To be continued…
(Γιατί στη μεγαλύτερη Ένωση, το παραμύθι μεγάλωσε. Αλλά η λογική έμεινε απ’ έξω.)